Zariyat Suresi

Zariyat Suresi 51-67

Zariyat Suresi 51-67 (Dağılan/Dağıtan/Yayan Rüzgarlar)

SEVGİ VE MERHAMETİ SONSUZ ALLAH’IN ADIYLA

1. And olsun ki, yayan Rüzgârlara;
2. Ve ağır yükleri kaldırıp taşıyanlara;
3. Ve kolaylıkla ve pürüzsüzce/yumuşaklıkla süzülenlere/akanlara;
4. Ve Hükmüne/Emrine göre dağıtıp taksim edenlere;-
5. Muhakkak ki size vaad olunan gerçektir.
6. Ve gerçekten de Hüküm ve Adalet cidden gerçekleşmelidir.
7. Yolları sayısız olan göğe and olsun ki,
8. Gerçekten siz çelişkili bir öğreti içindesiniz.
9. Aldatılacak olanlar bununla Hak’tan uzaklaştırılır.
10. Yazıklar olsun yalan tüccarlarına,-
11. Bir şaşkınlık selinde gaflet içinde bocalayıp duran kimseler:
12. “Kıyamet ve Adalet günü ne zaman olacak?” diye soruyorlar.
13. O gün, onların ateşte denenecekleri ve imtihan edilecekleri bir gün olacaktır!
14. “İmtihanınızı tadın! İşte bu, acele edilmesini istediğiniz şeydi!”
15. Salihlere gelince, onlar cennetlerin ve pınarların içindedirler,
16. Rablerinin kendilerine verdikleriyle sevinirler, çünkü onlar bundan önce güzel bir hayat yaşıyorlardı.
17. Geceleri azar azar/az uyuma alışkanlığı içendeydiler,
18. Ve sabahın erken saatlerinde, bağışlanma için dua ederken bulunurlardı;
19. Ve onların mallarında ve mülklerinde, muhtaçların, dileyenlerin ve bir nedenle istemesine engel olunanların hakkı anılırdı.
20. Kesin olarak iman edenler için yeryüzünde âyetler vardır.
21. Kendi benliğinizde de olduğu gibi: Hala bakıp görmeyecek misiniz?
22. Rızkınız da, size va’dolunanlar da göktedir.
23. O halde, yerin ve göğün Rabbine yemin olsun ki, birbirinizle akıllı konuşabilmeniz kadar Hakikat budur.
24. İbrahim’in şerefli misafirlerinin haberi sana ulaştı mı?
25. Bakın, huzuruna girdiler ve dediler ki:”Barış!”, “Barış!” dedi ve “Bunlar sıradışı insanlara benziyor” diye düşündü.
26. Sonra hızla evine döndü, besili bir dana çıkardı,
27. Ve önlerine koydu.. “Yemez misiniz?” dedi.
28. Yemek yemeyince onlardan korktu. “Korkma” dediler ve ona ilim sahibi bir oğul müjdelediler.
29. Ama karısı yüksek sesle gülerek öne çıktı: alnına vurdu ve “Kısır yaşlı bir kadınım!” dedi.
30. Dediler ki: “Rabbin böyle konuştu. O hikmet ve bilgi sahibidir.”
31. İbrahim dedi ki: “Ey Elçiler, şimdi işiniz nedir?”
32. Dediler ki: “Biz derin günaha batmış bir topluluğa gönderildik;
33. “Üzerlerine balçıktan kükürt taşlarla yağmur yağdırmak için,
34. “Rabbin tarafından haddi aşan kimseler için işaretlendi.”
35. Sonra orada bulunan müminleri tahliye ettik.
36. Ama orada bir evden başka adil kimseler bulmadık:
37. Acıklı azaptan korkanlar için orada bir ayet bıraktık.
38. Musa’da başka bir ayet daha vardı: Biz onu apaçık bir delil olarak Firavun’a gönderdik.
39. Ama Firavun, ileri gelenleriyle birlikte geri döndü ve “Bir büyücü ya da bir cinli!” dedi.
40. Biz de onu ve ordusunu alıp denize attık; ve suç onundu
41. Ad halkında’da başka bir ayet daha vardı: Bakın, üzerlerine yıkıcı bir rüzgar gönderdik:
42. Karşısına ne çıktıysa hiçbir şey bırakmadı, onu harabeye ve çürümeye indirgedi.
43. Ve Semud’da başka bir İşaret/Ayet daha vardı: Hani onlara, “Kısa gününüzü biraz değerlendirin!” denmişti.
44. Fakat Rablerinin emrine küstahça karşı çıktılar: Böylece, onları seyredip dururken bir depremin müthiş gürültüsü yakaladı.
45. O zaman ne ayaklarının üzerinde durabildiler, ne de kendilerine hakim/yardımcı olamadılar.
46. Onlardan önceki Nuh kavmi de böyleydi, çünkü onlar haddi aşıyorlardı.
47. Biz kudret ve hünerle Arş’ı inşa ettik: çünkü uzayın enginliğini yaratan Biziz.
48. Ve ferah yeryüzünü genişçe yaydık: Ne de güzel yaydık!
49. Ve biz her şeyden çiftler yarattık: Öğrenim alasınız diye.
50. O halde hemen Allah’a koşun. Ben O’ndan size apaçık bir uyarıcıyım!
51. Ve başkasını Allah’ın yanında ibadet konusu kılmayın. Ben O’ndan size apaçık bir uyarıcıyım!
52. Aynı şekilde onlardan önce ümmetlere de elçi gelmemiş olsun ki onlar da onun için aynı şekilde: “Bir büyücü veya bir cinli” demesinler!
53. Birbirlerine aktardıkları miras bu mu? Hayır, onlar kendileri haddi aşan bir kavimdirler!
54. O halde yüz çevir onlardan: kabahat sana değil.
55. Ama mesajını öğret, çünkü öğretmek/öğretmen müminlere yarar sağlar.
56. Ben cinleri ve insanları ancak Bana kulluk etsinler diye yarattım.
57. Ben onlardan rızık istemiyorum, onların beni doyurmalarını da istemiyorum.
58. Çünkü Allah, rızık verendir, – Gücün Efendisi,- Sonsuza kadar sadık/kararlı/sabit.
59. Zalimlerin payı, önceki nesillerin payı gibidir: O halde benden o kısma acele etmemi istemesinler!
60. Kendilerine vaadedilen o günlerinden dolayı kâfirlerin vay haline!

Zariyat, or the Winds that Scatter. 

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. By the (Winds) that scatter broadcast;

2. And those that lift and bear away heavy weights;

3. And those that flow with ease and gentleness;

4. And those that distribute and apportion by Command; —

5. Verily that which ye are promised is true;

6. And verily Judgment and Justice must indeed come to pass.

7. By the Sky with (its) numerous Paths,

8. Truly ye are in a doctrine discordant,

9. Through which are deluded (away from the Truth) such as would

be deluded.

10. Woe to the falsehood mongers,

11. Those who (flounder) heedless in a flood of confusion:

12. They ask, “When will be the Day of Judgment and Justice?”

13. (It will be) a Day when they will be tried (and tested) over

the Fire!

14. “Taste ye your trial! This is what ye used to ask to be

hastened!”

15. As to the Righteous, they will be in the midst of Gardens

and Springs,

16. Taking joy in the things which their Lord gives them,

because, before then, they lived a good life.

17. They were in the habit of sleeping but little by night,

18. And in the hours of early dawn, they (were found) praying

for Forgiveness;

19. And in their wealth and possessions (was remembered) the

right of the (needy,) him who asked, and him who (for some

reason) was prevented (from asking).

20. On the earth are Signs for those of assured Faith,

21. As also in your own selves: Will ye not then see?

22. And in heaven is your Sustenance, as (also) that which ye

are promised.

23. Then, by the Lord of heaven and earth, this is the very

Truth, as much as the fact that ye can speak intelligently to

each other.

24. Has the story reached thee, of the honored guests of

Abraham?

25. Behold, they entered his presence, and said: “Peace!” He

said, “Peace!” (And thought, “These seem) unusual people.”

26. Then he turned quickly to his household, brought out a

fatted calf,

27. And placed it before them. ..He said, “Will ye not eat?”

28. (When they did not eat), he conceived a fear of them. They

said, “Fear not,” and they gave him glad tidings of a son

endowed with knowledge.

29. But his wife came forward (laughing) aloud: She smote her

forehead and said: “A barren old woman!”

30. They said, “Even so has thy Lord spoken: And He is full of

Wisdom and Knowledge.”

31. (Abraham) said: “And what, O ye Messengers, is your errand

(now)?”

32. They said, “We have been sent to a people (deep) in sin; —

33. “To bring on, on them, (a shower of) stones of clay

(brimstone),

34. “Marked as from thy Lord for those who trespass beyond

bounds.”

35. Then We evacuated those of the Believers who were there,

36. But We found not there any just (Muslim) persons except in

one house:

37. And We left there a Sign for such as fear the Grievous

Penalty.

38. And in Moses (was another Sign): Behold, We sent him to

Pharaoh, with authority manifest.

39. But (Pharaoh) turned back with his Chiefs, and said, “A

sorcerer, or one possessed!”

40. So We took him and his forces, and threw them into the sea;

and his was the blame.

41. And in the Ad (people) (was another Sign): Behold, We sent

against them the devastating Wind:

42. It left nothing whatever that it came against. But reduced

it to ruin and rottenness.

43. And in the Thamud (was another Sign): Behold, they were

told, “Enjoy (your brief day) for a little while!”

44. But they insolently defied the Command of their Lord: So the

stunning noise (of an earthquake) seized them, even while they

were looking on.

45. Then they could not even stand (on their feet), nor could

they help themselves.

46. So were the People of Noah before them: For they wickedly

transgressed.

47. With power and skill did We construct the Firmament: For it

is We Who create the vastness of Space.

48. And We have spread out the (spacious) earth: How excellently

We do spread out!

49. And of every thing We have created pairs: That ye may

receive instruction.

50. Hasten ye then (at once) to Allah: I am from Him a Warner to

you, clear and open!

51. And make not another an object of worship with Allah: I am

from Him a Warner to you, clear and open!

52. Similarly, no apostle came to the Peoples before them, but

they said (of him) in a like manner, “A sorcerer, or one

possessed”!

53. Is this the legacy they have transmitted, one to another?

Nay, they are themselves a people transgressing beyond bounds!

54. So turn away from them: Not thine is the blame.

55. But teach (thy Message): For teaching benefits the

Believers.

56. I have only created Jinns and men, that they may serve Me.

57. No Sustenance do I require of them, nor do I require that

they should feed Me.

58. For Allah is He Who gives (all) Sustenance, –Lord of Power,

–Steadfast (forever).

59. For the wrongdoers, their portion is like unto the portion

of their fellows (of earlier generations): The let them not ask

Me to hasten (that portion)!

60. Woe, then, to the Unbelievers, on account of that Day of

theirs which they have been promised!