Tevbe Suresi

Tevbe Suresi 9-113

Tevbe Suresi 9-113 ( Pişmanlık, Reddedilme, Tövbe Etme )

Allah ve Resûlünden müşterek ittifak yaptığınız müşriklere muafiyet/dokunulmazlık beyanı/bildirgesi:
O halde dört ay boyunca, ileriye ve geriye yönelik olarak, yeryüzünde dilediğiniz gibi dolaşın, ama bilin ki, yalanlarınızla Allah’ı aciz bırakamazsınız, bilakis Allah, kendisini inkar edenleri rezil eder.
Ve Allah ve Resulü’nden, Büyük Hac gününde toplanan insanlara bir duyuru: Allah ve Resulü, müşriklerle/Allah’a ortak koşanlarla olan antlaşma yükümlülüklerini fesheder/ taahhütlerini sona erdirmiştir. O halde tövbe ederseniz, bu sizin için daha hayırlıdır. Eğer yüz çevirirseniz, bilin ki Allah’ı aciz bırakamazsınız. Ve inkar edenlere elemli bir azap duyur/ilan et/haber ver.
Fakat ittifak ettiğiniz, sonrada sizi hiçbir konuda yüzüstü bırakmayan ve aleyhinize kimseye yardım etmeyen müşriklerle yapılan antlaşmalar bozulamaz. O halde onlarla olan sözleşmelerinizi sürelerinin sonuna kadar yerine getirin: çünkü Allah, muttakileri/takva sahiplerini sever.
Fakat haram aylar geçince müşrikleri nerede bulursanız onlarla savaşın, onları öldürün, yakalayın, kuşatın ve her türlü savaş düzeninde/oyununda onları gözetleyip pusu kurun. Eğer tövbe ederler ve salatı düzenli ikame ederler ve zekâtı verirlerse onlara yolu açın: Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Eğer müşriklerden biri senden sığınma isterse, ona sığınma ver ki Allah’ın sözünü işitsin. Ve sonra güvende olabileceği yere kadar ona eşlik edin. Bu, onların bilgisiz insanlar olmalarından dolayıdır.
Mescid-i Haram’ın yanında kendileriyle ahdettikleriniz dışında, müşriklerle Allah ve Resûlü katında nasıl ittifak olabilir? Bunlar size sadık kaldıkları müddetçe siz de onlara sadık kalın: çünkü Allah, salihleri sever.
Size karşı bir üstünlük elde ederlerse/ettiklerinde, sizinle olan ne akrabalık ne de antlaşma bağlarınıza saygı duymazlarken/duymadıklarına göre, nasıl böyle bir ittifak/birlik olabilir? Ağızlarından çıkan güzel sözlerle sizi kandırırlar, ama kalpleri size karşıdır; ve çoğu asi/isyankar ve zalimdir.
Allah’ın âyetlerini az bir paraya sattılar ve birçoklarını O’nun yolundan alıkoydular: Onların yaptıkları gerçekten ne kötüdür.
Bir mümin için ne akrabalık, ne de ahit bağına riayet etmezler! İşte onlar, haddi aşanlardır.
Ama yine de tövbe ederler, salatı düzenli ikame ederler ve zekâtı verirlerse, işte onlar sizin iman kardeşlerinizdir: Biz, anlayanlar için âyetleri böyle uzun uzun açıklıyoruz.
Fakat ahitlerinden sonra yeminlerini bozarlar ve imanınızdan dolayı sizinle alay ederlerse, küfrün ileri gelenleriyle/Allah’tan gelen gerçekleri örtbas etmekle liderlik ve öncülük yapanlarıyla savaşın; çünkü onların yeminleri onlara bir şey ifade etmez; belki de böylece zapt edilebilirler.
Yeminlerini bozan, Resûl’ü sürmek için tuzak kuran ve size saldıranların ilki olarak agresif yolu seçen bir toplulukla savaşmayacak mısınız? Onlardan korkuyor musunuz? Hayır, eğer inanıyorsanız, kendisinden korkmanız gereken Allah’tır!
Onlarla savaşın ki, Allah sizin ellerinizle onlara azap etsin, onları rezil etsin, onlara galip gelmenize yardım etsin, müminlerin göğüslerine şifa versin.
Ve kalplerinin öfkesini dindirsin. Çünkü Allah dilediğine rahmet eder; Allah, her şeyi bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Yoksa Allah, içinizden cihad edenleri ve Allah’tan, Resulünden ve mü’minler topluluğundan başkasını dost ve veli edinmeyenleri bilmezmiş gibi, terkedileceğinizi mi sandınız? Ancak Allah, tüm yaptıklarınızdan haberdardır.
Allah’a ortak koşanların, kendi nefisleri aleyhine küfrüne şahitlik ederken, Allah’ın mescidlerini ziyaret etmeleri ve imar etmeleri doğru değildir. Böylelerinin amelleri meyve vermez: Ateşte kalacaklardır.
Allah’ın mescitlerini, Allah’a ve ahiret gününe inanan, salatı düzenli ikame eden, zekâtı veren ve Allah’tan başkasından korkmayan kimseler ziyaret eder ve bakımını yapar. Gerçek hidayet üzere olmaları beklenenler onlardır.
Hacılara içecek vermeyi veya Mescid-i Haram’ın bakımını, Allah’a ve ahiret gününe inanan ve Allah yolunda var gücüyle cihad eden kimselerin salih amellerini denk mi tutuyorsunuz? Onlar Allah katında bir olamazlar ve Allah zalimleri doğru yola iletmez.
İman edenler, hicret edenler ve Allah yolunda/davasında mallarıyla, canlarıyla cihad edenler, işte Allah katında derecelerin en büyüğü onlarındır, kurtuluşa erecek olan insanlar onlardır.
Rableri onlara, Kendi katından bir rahmet, O’nun hoşnutluğu ve onlar için içinde sürekli nimetler bulunan bahçeler müjdeliyor:
Orada ebedî kalacaklardır. Doğrusu Allah’ın huzurunda olmak bir ödüldür, ödüllerin en büyüğü./Orada ebedî kalacaklardır. Muhakkak ki mükâfatların en büyüğü Allah katındadır.
Ey iman edenler! Eğer küfrü imandan daha çok seviyorlarsa, babalarınızı ve kardeşlerinizi veliler edinmeyin: Sizden kim böyle yaparsa zalimlik etmiş olur.
De ki: Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz veya akrabalarınız; kazandığınız zenginlik; eksilmesinden korktuğunuz ticaret veya hoşunuza giden meskenler size Allah’tan, Resulünden ve O’nun yolunda cihaddan daha sevimli geliyor ise – O halde Allah hükmünü verinceye kadar bekleyin: Allah, isyan edenleri doğru yola iletmez.
Muhakkak ki Allah size birçok savaş meydanlarında ve Huneyn gününde yardım etti: İşte bakın! çokluğunuz sizi sevindirdi, ama size hiçbir fayda sağlamadı; ülke/diyar tüm genişliğine rağmen sizi sıkıştırdı ve geri çekilip arkanızı döndünüz.
Fakat Allah, elçisinin ve müminlerin üzerine hidayetini yağdırdı ve sizin görmediğiniz orduları indirdi ve kâfirlere azap etti. İman etmeyenleri işte böyle mükâfatlandırır.
Bundan sonrada yine Allah, dilediğine merhamet edecek/rahmetini ihsan edecek: çünkü Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir/Gafur’dur, Rahim’dir.
Ey iman edenler! Müşrikler gerçekten kirlidir; öyleyse onlar, bu yıllarından sonra Mescid-i Haram’a yaklaşmasınlar. Ve eğer fakirlikten korkarsanız, Allah dilerse sizi lütfundan yakında/yakın bir gelecekte zenginleştirecektir. Çünkü Allah her şeyi bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Allah’a ve ahiret gününe inanmayan, Allah’ın ve Rasûlü’nün haram kıldığını haram kabul etmeyen ve hak dine inanmayanlarla, kitap ehlinden olsalar bile, kendilerini bastırılmış hissederek ve kendi istekleriyle boyun eğerek cizye verinceye kadar savaşın.
Yahudiler Üzeyr’e Allah’ın oğlu, Hıristiyanlar da İsa’ya Allah’ın oğlu derler. Bu onların ağzından çıkan bir sözdür; Bunda onlar, ancak eski kâfirlerin söylediklerini taklit ediyorlar. Allah’ın laneti onların üzerine olsun/Allah’ın kendisi onlarla savaşır: Nasıl da Hak’tan saptırılıyorlar!
Allah’ı bırakıp ahbarlarını/bilginlerini ve münzevilerini/ruhbanlarını Rableri ve Meryem oğlu İsa Mesih’i kendilerine Rab edindiler. Halbuki onlara, ancak bir olan Allah’a kulluk etmeleri emredildi. O’ndan başka ilah yoktur. Hamd O’nadır: O, onların ortak koştukları ortaklardan uzaktır.
Allah’ın nurunu ağızlarıyla söndürmek isterlerse de, kâfirler hoşlanmasa da Allah, ancak nurunun tamamlanmasına/mükemmelleşmesine izin verecektir.
Müşrikler hoşlanmasa da dinini bütün dinlere üstün kılmak için Elçisini hidayet ve hak dinle gönderen O’dur.
Ey iman edenler! Ahbârlardan/bilginlerden ve ruhbanlardan/din ulularından öyleleri var ki, insanların mallarını yalanla yerler ve Allah yolundan alıkoyarlar. Ve altını ve gümüşü yığıp da Allah yolunda harcamayanlar da vardır. Onlara en acıklı azabı müjdele-
O gün o maldan/servetten/zenginlikten cehennem ateşinde hareret/kızgınlık çıkarılacak ve bununla onların alınları, yanları, sırtları, böğürleri ve sırtları dağlanacaktır. – “İşte bu, kendiniz için gömdüğünüz hazinedir. Öyleyse, gömdüğünüz hazineleri tadın!”
Allah Katında ayların sayısı bir yılda on ikidir; Gökleri ve yeri yarattığı gün O’nun koyduğu yasayla böyle takdir etmiştir. Bunlardan dördü mukaddestir/mübarektir: dosdoğru kullanım budur. O halde bunda kendinize zulmetmeyin ve müşriklerle, onların sizinle savaştığı gibi siz de topluca savaşın. Ama bilin ki Allah sakınanlarla beraberdir.
Muhakkak ki haram bir ayın yerini değiştirmek/aktarmak, küfre bir ilavedir: Kâfirler bununla zulme sapılırlar:/Muhakkak ki haram bir ayın yer değiştirmesi, küfre bir ilavedir: Kâfirler bununla zulme sürüklenirler: çünkü onlar, Allah’ın haram kıldığı ayların sayısını ayarlamak ve haram ayları yasal/helal kılmak için onu bir yıl helal, bir yıl haram sayarlar. Yollarının kötülüğü onlara hoş görünüyor. Fakat Allah, inkar edenleri doğru yola iletmez.
Ey iman edenler! Size ne oluyor ki, Allah yolunda cihada çıkmanız istendiği zaman yere yapışıp kalıyorsunuz? Dünya hayatını ahirete mi tercih ediyorsunuz? Ama ahirete kıyasla bu hayatın rahatlığı çok azdır.
Eğer ileri çıkmazsanız sizi elemli bir azapla azaplandırır ve yerinize başkalarını koyar. Ama O’na en ufak bir zarar vermezsiniz/veremezsiniz. Çünkü Allah her şeye kadirdir.
Önderinize yardım etmezseniz, ne önemi var: çünkü kâfirler onu çıkardıkları zaman Allah ona yardım etmişti: onun birden fazla arkadaşı yoktu; ikisi mağarada idiler ve o arkadaşına dedi ki: “Korkma, çünkü Allah bizimle beraberdir.” Bunun üzerine Allah ona selâmını indirdi ve onu senin görmediğin ordularla kuvvetlendirdi ve kafirlerin sözünü derinliklere alçalttı. Ancak Allah’ın sözü çok yücedir: Şüphesiz Allah, üstündür, hüküm ve hikmet sahibidir.
İster hafif ister ağır teçhizatlı/kuşanmış/hazırlanmış olarak, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihad edin. Eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır.
Yakın zamanda bir kazanç olsa ve yolculuk kolay olsaydı, şüphesiz hepsi seni takip ederdi, fakat mesafe uzundu ve üzerlerine yük oluyordu. And olsun ki, “Keşke gücümüz yetseydi sizinle beraber çıkardık” diye Allah’a yemin edeceklerdi: Kendi ruhlarını yok edeceklerdi; çünkü Allah onların kesinlikle yalan söylediklerini biliyor.
Allah sana rahmetli olsun! Doğru söyleyenler sana apaçık görününceye ve sen yalancıları ispat edinceye kadar onlara niçin izin verdin?
Allah’a ve ahiret gününe inananlar, mallarıyla ve canlarıyla savaşmaktan senden muafiyet istemezler. Ve Allah, görevlerini yapanları çok iyi bilir.
Ancak Allah’a ve ahiret gününe inanmayanlar ve kalpleri şüphe içinde olup da şüpheleri içinde savrulup duranlar senden izin isterler.
Eğer dışarı/sefere çıkmak isteselerdi, muhakkak bunun için bir hazırlık yaparlardı; Fakat Allah, onların gönderilmelerine karşı çıktı/karşıydı. O yüzden O onları geri bıraktı ve onlara: “Oturun oturanlarla” denildi.
Eğer sizinle birlikte çıkmış olsalardı, size güç katmaz, sadece kargaşa çıkarır, aranızda ileri geri koşuşturur ve aranıza fitne ekerlerdi ve içinizden onları dinleyenler olurdu. Ama Allah, yanlış yapanları çok iyi bilir.
Andolsun ki onlar daha önce de fitne/isyan çıkarmışlar ve senin için işleri alt üst etmişlerdi, sonunda hak geldi ve Allah’ın buyruğu onların tiksindiği kadar/tiksinmelerine rağmen apaçık ortaya çıktı.
Onlardan nicesi vardır ki şöyle der: “Bana mühlet ver ve beni fitneye düşürme.” Daha şimdiden fitneye düşmediler mi? Ve gerçekten cehennem, kâfirleri dört bir yandan kuşatmıştır.
Sana bir iyilik dokunsa, bu onları üzer; ama sana bir musibet dokunursa, “Biz tedbirimizi önceden almıştık” derler ve sevinerek yüz çevirirler.
De ki: “Allah’ın bizim için yazdığından başkası başımıza gelmez: O bizim mevlâmızdır.” Mü’minler Allah’a tevekkül etsinler/itimatla güvensinler.
De ki: “Bizim için iki büyük şeyden, şehitlikten veya zaferden başka bir kader mi bekliyorsunuz? Biz sizin için ya Allah’ın kendi katından ya da bizim elimizle azabını göndermesini umabiliriz. Öyleyse sabırla bekleyin; biz de sizinle birlikte bekleyeceğiz.”
De ki: “İsteyerek/ister gönül rızasıyla veya istemeyerek/ister zorla istemeyerek dava/hayır için harcayın, sizden kabul edilmeyecektir, çünkü siz gerçekten isyankar ve zalim bir kavimsiniz.”
Verdikleri sadakaların kabul edilmemesinin yegâne sebebleri şudur: Allah’ı ve Resûlünü inkar etmeleri, samimi olmadan salata gelmeleri; ve istemeden katkı sunmalarıdır.
Onların malları ve evlatlar olarak takipçileri seni şaşırtmasın/imrendirmesin: Gerçekte Allah’ın planı, onları bu dünyada bu şeylerle cezalandırmak ve canlarının Allah’ı inkar etmesi nedeniyle helâk olmalarıdır.
Gerçekten sizden olduklarına dair Allah’a yemin ederler. Fakat onlar sizden değillerdir; yine de gerçek renkleriyle görünmekten korkarlar.
Eğer kaçacak bir yer, mağaralar veya saklanacak bir yer bulabilselerdi, kronik bir telaşla hemen oraya dönerlerdi.
Onlardan sadaka dağıtma konusunda sana iftira atanlar da var: Kendilerine bir pay verilse sevinirler, verilmezse bir de bakarsın! kızgınlardır!
Keşke Allah ve Resulü’nün kendilerine verdiğine razı olsalar ve “Allah bize yeter. Allah ve Resulü bize Rabbin lütfundan/lütfundan ve ihsanından yakında verecektir: Biz Allah’a yönelelim!/umutlarımızı/ümidimizi Allah’a yöneltelim” deselerdi! Bu doğru yol olurdu.
Sadaka, fakirler, muhtaçlar ve fonları yönetmek için çalışanlar ; kalpleri Hak ile barışmış olanlar ; esaret ve borç içinde olanlar; Allah yolunda ve yolda kalmış kişiler içindir: Allah böyle takdir etmiştir ve Allah her şeyi bilendir, hikmet sahibidir.
Onlardan öyle adamlar var ki, Peygambere eziyet ederler ve “O her söylenene kulak kesilir” derler. De ki: “Sizin için en hayırlı olanı işitir: Allah’a inanır, müminlere inanır ve sizden iman edenlere rahmettir.” Fakat elçiye eziyet edenler için elem verici bir azap vardır.
Sizi hoşnut etmek için Allah’a yemin ederler: Ancak mümin iseler, Allah’ı ve Rasûlünü razı etmeleri daha doğru olur.
Allah’a ve Resûlüne karşı gelenler için cehennem ateşinin olduğunu bilmezler mi? En büyük rezillik/utanç budur.
Münafıklar, kalplerinden geçenleri onlara gösteren bir surenin haklarında indirilmesinden korkarlar. De ki: “Alay edin! Ama şüphesiz Allah, açığa çıkmasından korktuğunuz her şeyi ortaya çıkaracaktır.
Onlara soracak olursan, vurgulayarak şöyle derler: “Sadece boş boş konuşuyorduk ve oyun oynuyorduk.” De ki: “Allah’la, O’nun âyetleriyle ve Rasûlü ile mi alay ediyordunuz?
Mazeret göstermeyin: İmanı kabul ettikten sonra inkâr ettiniz. Kiminizi bağışlasak bile, diğerlerinizi/kiminizi de günah işlemelerinden dolayı cezalandırırız/cezalandıracağız.
Münafık erkek ve kadın münafıklar kendi aralarında anlaşırlar: Kötülüğü emrederler, iyiliği yasaklarlar ve ellerini sıkı tutarlar. Allah’ı unuttular. Bu yüzden O da onları unuttu. Muhakkak ki münafıklar, asi ve sapıktırlar.
Allah, münafık erkeklere ve münafık kadınlara ve imanı inkar edenlere cehennem ateşini vaat etmiştir: Orada ikamet edecekler: O onlara yeter: Onlar için Allah’ın laneti ve kalıcı bir azap vardır.-
Sizden öncekilerin durumunda olduğu gibi: Onlar sizden daha kuvvetli, mal ve evlat bakımından daha zengin idiler. Onlar kendi paylarına düşeni aldılar. Sizin de sizden öncekilerin aldığı gibi kendi payınıza düşen var. Siz de onlar gibi boş boş konuşuyorsunuz. Onlar! – Onların bu dünyada ve ahirette yaptıkları işler sonuçsuz kalır/boşa gitmiş ve bütün manevi hayırları kaybedecekler/kaybetmişlerdir.
Kendilerinden öncekilerin haberi onlara ulaşmadı mı? Nuh, Ad, Semud kavminin; İbrahim’in halkı, Midyanlılar ve yıkılan şehirler. Onlara elçileri apaçık delillerle geldi. Onlara zulmeden Allah değildir, fakat onlar kendi nefislerine zulmediyorlar.
Mü’min erkek ve mü’min kadınlar birbirlerinin velileridir; iyiliği emreder, kötülükten sakındırırlar; salatı düzenli ikame ederler, zekâtı verirler, Allah’a ve Resûlü’ne itaat ederler. Allah onların üzerine rahmetini yağdırır: Allah, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Allah, mümin erkekler ve mümin kadınlara, içinde ebedi kalacakları, altlarından ırmaklar akan cennetler ve Adn cennetlerinde güzel meskenler vaat etmiştir. Ama en büyük mutluluk Allah’ın rızasıdır. En büyük mutluluk budur.
Ey Peygamber! Kâfirlere ve münafıklara karşı cihad et ve onlara karşı sebat et/kararlı dur. Onların varacakları yer cehennemdir, gerçekten ne kötü bir sığınaktır o.
Kötü bir şey söylemediklerine dair Allah’a yemin ederler, halbuki onlar küfür söylediler/dile getirdiler/açığa vurdular ve bunu İslam’ı kabul ettikten sonra yaptılar; Ve gerçekleştiremeyecekleri bir tuzak kurdular: Bu intikamları, Allah’ın ve Resûlünün kendilerine bahşettiği lütuflarına karşılık tek dönüşleriydi!/Bu intikamları, Allah ve Resûlü’nün kendilerine verdiği nimetlerin tek karşılığıydı! Tövbe etmeleri kendileri için daha hayırlı olur; Ama yine de kötü yollarına dönerlerse, Allah onları hem dünyada hem de ahirette elemli bir azapla azaplandırır: Yeryüzünde onlara ne bir koruyucu ne de bir yardımcı vardır.
Onlardan öyleleri de var ki, Allah kendilerine bol nimetinden verirse sadakalarını çokça vereceklerine ve gerçekten salihlerden olacaklarına dair Allah’a söz verdiler.
Fakat O, lütfundan verince, cimrilik ettiler ve sözleşmelerinden yüz çevirerek onun yerine getirilmesinden yüz çevirdiler.
Allah’a verdikleri sözden dönmeleri ve tekrar tekrar yalan söylemeleri nedeniyle O, kendisine kavuşacakları güne kadar kalplerine bir sonuç olarak nifak/riyakarlık yerleştirdi.
Allah’ın, onların gizli düşüncelerini de, gizli öğütlerini/görüşmelerini de ve Allah’ın gaybı çok iyi bildiğini bilmezler mi?
Müminlerden gönülden hayır işlerine özgürce verenlerle, emeklerinin meyvesinden başka verecek bir şey bulamayan kimselere iftira atanlar -ve onlarla alay edenler,- Allah onların alayını onlara geri çevirecektir: ve onlar için elem verici bir azap vardır.
Sen onlar için af dilesen de, dilemesen de günahları affedilmez: Yetmiş defa af dilesen de Allah onları affetmez: Çünkü onlar, Allah’ı ve Resûlünü inkâr ettiler ve Allah, sapıkça isyankar yoldan çıkanları doğru yola iletmez.
Geride kalanlar, Resûlullah’ın arkasından hareket etmemelerine sevindiler. Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad etmekten nefret ettiler. “Sıcakta yola çıkmayın” dediler. De ki: “Cehennem ateşinin harareti daha şiddetlidir.” Bir anlayabilseler!
Bırakın biraz gülsünler, çok ağlayacaklar, yaptıkları kötülüklere bir ceza olarak.
Eğer Allah seni onlardan birinin yanına geri getirir de seninle birlikte çıkmak için senden izin isterlerse de ki: “Benimle asla çıkamazsınız ve benimle birlikte bir düşmanla savaşamazsınız. Çünkü ilk seferde hareketsiz oturmayı tercih ettiniz; öyleyse şimdi geride kalanlarla birlikte oturun.”
Onlardan ölenlerin hiçbiri için dua etme, kabri başında da durma. Çünkü onlar, Allah’ı ve Resûlünü inkâr ettiler ve sapık bir azgınlık içinde öldüler.
Malları da, evlatları da seni şaşırtmasın/imrendirmesin: Allah’ın planı, onları bu dünyada bu şeylerle cezalandırmak ve Allah’ı inkar ettikleri için ruhlarının helâk olmasını sağlamaktır.
Onlara Allah’a inanmayı ve O’nun Elçisi ile birlikte cihad etmeyi emreden bir sûre indiği zaman, aralarında zenginlik/servet ve nüfuz sahibi olanlar, senden muafiyet isterler ve şöyle derler: “Bizi geride bırakın, evde oturanların yanında olalım”
Onlar evde kalan kadınlarla beraber olmayı tercih ederler: kalpleri mühürlenmiştir ve bu yüzden onlar anlamazlar.
Fakat Peygamber ve onunla beraber iman edenler, mallarıyla ve canlarıyla cihad ederler: çünkü onlar için her şey iyi şeylerdir/hayırdır ve kurtuluşa erecek olanlar da onlardır.
Allah onlar için içinde ebedî kalacakları, altlarından ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır: işte bu en büyük saadettir.
Çöl Arapları/Bedeviler arasında da bahaneler uydurup muafiyet talep etmeye gelen insanlar vardı; Allah’a ve Resûlü’ne karşı yalan söyleyenler/iki yüzlü/ sahte olanlar ise hareketsiz/pasif oturdular. İçlerinden kâfir olanları elem verici bir azap yakalayacaktır.
Allah’a ve Resûlü’ne karşı takvâda ihlaslı iseler, hasta ve zayıf olanlara veya bu yolda harcayacak gücü bulamayanlara bir vebal yoktur. Doğru davranana karşı bir şikayet hakkı olamaz. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Bineklerle donatılmak için sana gelenlere de vebal yoktur ve sen, “Sana binek bulamıyorum” deyince, masrafları karşılayabilecek güçlerinin olmamasının üzüntüsünden gözlerinden yaşlar akarak geri döndüler.
Şikâyet sebebi, zengin oldukları halde muafiyet talep edenlerin durumlarına karşıdır. Geride duran kadınlarla kalmayı tercih ederler. Allah onların kalplerini mühürlemiştir, yani bu yüzden neyi kaçırdıklarını bilmiyorlar.
Kendilerine geri döndüğünüzde size mazeretlerini arz edeceklerdir. De ki: “Mazeret ileri sürmeyin, size inanmayacağız. Allah, hakkınızdaki gerçek durumu bize bildirdi. Allah ve Resulü, yaptıklarınıza bakar; sonunda gizliyi de açığı da bilen O’na döndürüleceksiniz.”, işte o zaman O size yaptıklarınızın hepsini haber verir.”
Yanlarına döndüğünüzde, onları rahat bırakasınız diye size Allah adına yemin edecekler. Artık onları rahat bırak, çünkü onlar iğrenç bir şeydir/iğrençliktir ve yaptıkları kötülüklere dair uygun bir karşılık olarak onların varacakları yer cehennemdir.
Kendilerinden razı olasınız diye size yemin edecekler, fakat siz onlardan razı olursanız, Allah, isyan edenlerden razı olmaz.
Çöl Arapları/Bedeviler, küfür ve münafıklık/riyakarlık bakımından en şerlidir ve Allah’ın, Resulüne indirdiği emirden cahilliğe en yatkınıdır. Ama Allah, her şeyi bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Çöl Araplarından/Bedevilerden bir kısmı, onların ödemelerini/infaklarını / Allah yolunda harcayacağını ceza olarak görürler ve sizin için belalar gözetirler. Kötülüğün belası onların üzerine olsun: Allah, her şeyi işitendir, bilendir.
Fakat çöl Araplarından bir kısmı Allah’a ve ahiret gününe inanırlar ve yaptıkları infakları kendilerini Allah’a yaklaştıracak ve Resulullah’ın dualarını alacak salih hediyeler olarak görürler. Evet, şüphesiz onlar/kesinlikle o harcadıkları mal onları O’na yaklaştırıyorlar. Yakında Allah onları rahmetine sokacaktır: çünkü Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
İslam’ın öncüleri/asli koruyucuları – hicret edenlerin, onlara yardım edenlerin ve bütün hayırlarda onlara uyanların ilkleridir – Allah onlardan razıdır, onlar da Allah’tan: Onlar için İçinde ebedî kalmak üzere altından ırmaklar akan bahçeler hazırlamıştır: İşte en büyük saadet budur.
Çevrenizdeki bazı çöl Arapları da münafıktır, Medine halkından çöl Arapları da münafıklıkta inat ederler, sen onları bilmezsin. Biz onları biliriz, onlara iki kere azap edeceğiz ve ayrıca elem verici bir azaba da gönderileceklerdir.
Başkaları da var ki, günahlarını kabul etmiştirler. Onlar, iyi olanla kötü olan şeyi karıştırdılar. Umulur ki Allah, onlara rahmetiyle döner; çünkü Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Onları arındırmak ve kutsamak/mübarek kılmak için onların mallarından sadaka alın ve onlar adına dua edin. Şüphesiz senin duan onlar için bir güven kaynağıdır ve Allah işitendir, bilendir.
Allah’ın, kullarının tövbesini , onların sadakalarını kabul ettiğini ve Allah’ın gerçekten çok tevbe kabul eden, çok esirgeyen olduğunu bilmiyorlar mı?
Ve de ki: “Sâlih amel işleyin: Yakında Allah, Resûlü ve mü’minler yaptıklarınızı görecekler: Yakında gizliyi ve açığı bilene döndürüleceksiniz. O zaman, yaptıklarınızın hepsini size gösterecek.”
Allah’ın emriyle henüz bekleyenler de vardır ki, onlara azap mı edecek, yoksa onlara rahmet mi edecek: ve Allah, her şeyi bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir/Alim’dir, Hakim’dir.
Yine öyleleri var ki, müminleri ayırmak/bölmek ,fesat çıkarmak ve küfür etmek ve daha önce Allah’a ve Resûlü’ne karşı savaşanlara hazırlık yapmak/gözetleme yeri kurmak/gözcülük yapmak için bir mescit kurdular. Niyetlerinin hayırdan başka bir şey olmadığına yemin edecekler; Ama Allah onların kesinlikle yalancı olduklarını bildiriyor.
Orada asla öne çıkmayın/durmayın. İlk günden temeli takva üzerine atılan bir mescit salatı ikame etmek için içinde durulmaya daha lâyıktır. İçinde arınmayı seven insanlar vardır; Allah, temizlenenleri sever.
Hangisi daha iyi? – Temelini Allah’a takva ve O’nun rızası üzerine kuran mı? Yoksa temelini altı oyulmuş bir kum tepesine kuran ve parçalanmaya hazır olan mı? Onunla birlikte paramparça olur cehennem ateşinin içine doğru. Allah, zalimler topluluğunu doğru yola iletmez.
Böyle inşa edenlerin temeli, kalpleri paramparça oluncaya kadar, kalplerinde sakatlık/şek ve şüpheden asla kurtulamaz. Allah, her şeyi bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
Allah, müminlerden canlarını ve mallarını satın almıştır. Onların karşılığı cennet bahçesidir. O’nun yolunda savaşırlar, öldürürler ve öldürülürler. Şeriat/Kanun/Tevrat, İncil ve Kur’an aracılığıyla O’nun üzerine hak olarak bağlayıcı/Allah’ın kendisini sorumlu tuttuğunu bildirdiği bir sözdür. Kim ahdine Allah’tan daha sadıktır, o halde yaptığınız alışverişe sevinin. İşte büyük kurtuluş budur.
Tövbe ile Allah’a yönelenler; O’na kulluk eden ve O’nu öven; Allah yoluna kullukta/bağlılıkta dolaşanlar/gezenler, salatta rüku ve secde edenler; iyiliği emredip kötülükten sakındıran; ve Allah’ın koyduğu sınıra uyanlar.- Bunlar sevinirler. Öyleyse müminlere müjdeleri duyur.
Cehennem ehli oldukları kendilerine apaçık belli olduktan sonra, akrabaları dahi olsa, müşrikler için mağfiret dilemeleri Peygambere ve mü’minlere yakışmaz.
Ve İbrahim, babasına verdiği bir sözden dolayı bağışlanma diledi. Fakat onun Allah’ın düşmanı olduğu kendisine apaçık belli olunca ondan uzaklaştı; çünkü İbrahim çok yufka yürekli, halim idi.
Allah, bir kavmi hidayete erdirdikten sonra, korkup sakınılması gerekenleri onlara açıklamak için/sakınacakları şeyleri kendilerine açıkça beyan edinceye kadar saptırmayacaktır/bir toplumu saptırmak Allah’ın hakkı/hükmü değildi. Çünkü Allah, her şeyi bilir.
Göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır. O can verir ve O alır. O’ndan başka sizin ne bir dostunuz, ne de bir yardımcınız vardır.
Neredeyse bir kısmının kalpleri görevden sapacak olduktan sonra Allah, Peygamber’e, muhacirlere ve sıkıntı anında ona uyan Ensar’a lütufta bulundu, ; yine de O onlara rahmetle yöneldi/onların tövbelerini kabul etti: çünkü O, onlara karşı çok şefkatlidir, çok merhametlidir.
Geride kalan üç kişiye de merhamet etti; Öyle bir suçluluk duydular ki, bütün genişliğine rağmen yeryüzü onlara daraldı ve ruhları sıkıştırılmış gibi geldi – ve Allah’tan kaçış ve sığınak olmadığını anladılar. Sonra O, tövbe etsinler diye onlara yöneldi: çünkü Allah, tevbeyi kabul edendir, esirgeyendir.
Ey iman edenler! Allah’tan korkun ve sözde ve amelde/fiilde doğrularla/doğru olanlarla beraber olun.
Medine halkına ve civardaki Bedevi Araplara, Allah Resulü’nün izinden gitmeyi reddetmek ve kendi canlarını onunkine tercih etmek yakışmadı:- Allah yolunda mı susadılar, bitkin mi düştüler, açlık mı çektiler mi, kâfirleri kızdırmak için yollara mı çıktılar, düşmanlarından bir yara mı aldılar: çünkü acı çekebilecekleri veya yapabilecekleri her şey, ancak bir doğruluk eylemi/salih eylem olarak kendilerine kredi/kazanç sayıldı, çünkü Allah, iyilik yapanların mükâfatını zayi etmez.
Dava için küçük olsun büyük olsun bir şey mi harcadılar , yahut bir vadiyi mi katettiler ancak yaptıkları/amelleri onlara yazılır: Allah onların amellerini mümkün olan en güzel ödülle mükâfatlandırsın diye.
Mü’minler de topluca sefere çıkmasınlar: Her seferden bir grup geride kalırsa, kendilerini din ilimlerine veribilirler ve sefere çıkanlar yanlarına döndüklerinde insanlara nasihat edebilirler ki böylece şerden korunmayı öğrensinler.
Ey iman edenler! Sizi kuşatan kâfirlerle savaşın ve onlar sizde kesinlik/sağlamlık/sebatla direniş bulsunlar: ve bilin ki Allah, kendisinden korkanlarla beraberdir.
Ne zaman bir sûre inse, onlardan bir kısmı: “Onunla hanginizin imanı arttı?” derler. Evet, inananların imanları artar ve sevinirler.
Fakat kalplerinde bir hastalık bulunan kimseler, şüphelerine şüphe katar ve onlar, kâfir olarak ölürler.
Her yıl bir veya iki kez yargılandıklarını/denendiklerini/sınandıklarını/imtihan edildiklerini görmüyorlar mı? Yine de tövbe ve aldırış etmezler.
Ne zaman bir sûre inse, “Sizi gören var mı?” diye birbirlerine bakarlar. Sonra yüz çevirirler: Allah onların kalplerini nurdan çevirmiştir; Çünkü onlar, anlamayan bir topluluktur.
Şimdi size kendi içinizden öyle bir Peygamber geldi ki, helâk olmanız onu üzer:
O, size tutkuyla çok düşkündür. O, müminlere karşı çok şefkatli ve merhametlidir.
Eğer yüz çevirirlerse de ki: “Bana Allah yeter. O’ndan başka ilah yoktur: Ben O’na güvenirim/tevekkül ettim, – O, Arş-ı Zülcelal’in/Büyük Arş’ın Rabbidir!”

Tauba (Repentance) or Baraat (Immunity).

A (declaration) of immunity from Allah and His apostle, to those
Pagans with whom ye have contacted mutual alliances: –
Go ye, then, for four months, backwards and forwards, (as ye
will), throughout the land, but know ye that ye cannot frustrate
Allah (by your falsehood) but that Allah will cover with shame
those who reject Him.
And an announcement from Allah and His Apostle, to the people
(assembled) on the day of the Great Pilgrimage, –that Allah and
His Apostle dissolve (treaty) obligations with the Pagans. If,
then, ye repent, it were best for you; but if ye turn away, know
ye that ye cannot frustrate Allah. And proclaim a grievous
penalty to those who reject Faith.
(But the treaties are) not dissolved with those Pagans with
whom ye have entered into alliance and who have not subsequently
failed you in aught, nor aided any one against you. So fulfill
your engagements with them to the end of their term: For Allah
loveth the righteous.
But when the forbidden months are past, then fight and slay
the Pagans wherever ye find them, and seize them, beleaguer
them, and lie in wait for them in every stratagem (of war); but
if they repent, and establish regular prayers and practice
regular charity, then open the way for them: For Allah is Oft-
Forgiving, Most Merciful.
If one amongst the pagans ask thee for asylum. Grant it to
him. So that he may hear the Word of Allah; and then escort him
to where he can be secure that is because they are men without
knowledge.
How can there be a league, before Allah and His Apostle, with
the Pagans, except those with whom ye made a treaty near the
Sacred Mosque? As long as these stand true to you, stand ye true
to them: For Allah doth love the righteous.
How (can there be such a league), seeing that if they get an
advantage over you, they respect not in you the ties either of
kinship or of covenant? With (fair words from) their mouths they
entice you, but their hearts are adverse from you; and most of
them are rebellious and wicked.
The Signs of Allah have they sold for a miserable price, and
(many) have they hindered from His Way: Evil indeed are the
deeds they have done.
In a Believer they respect not the ties either of kinship or
of covenant! It is they who have transgressed all bounds.
But (even so), if they repent, establish regular prayers,
and practice regular charity, –they are your brethren in Faith:
(Thus) do We explain the Signs in detail, for those who
understand.
But if they violate their oaths after their covenant, and
taunt you for your Faith, –fight ye the chiefs of Unfaith: For
their oaths are nothing to them: That thus they may be
restrained.
Will ye not fight people who violated their oaths, plotted
to expel the Apostle, and took the aggressive by being the first
(to assault) you? Do ye fear them? Nay, it is Allah Whom ye
should more justly fear, if ye believe!
Fight them, and Allah will punish them by your hands, cover
them with shame, help you (to victory) over them, heal the
breasts of Believers,
And still the indignation of their hearts. For Allah will
turn (in mercy) to whom He will; and Allah is All-Knowing, All-
wise.
Or think ye that ye shall be abandoned, as though Allah did
not know those among you who strive with might and main, and
take none for friends and protectors except Allah, His Apostle,
and the (community of) Believers? But Allah is well-acquainted
with (all) that ye do.
It is not for such as join gods with Allah, to visit or
maintain the mosques of Allah while they witness against their
own souls to infidelity. The works of such bear no fruit: In
Fire shall they dwell.
The mosques of Allah shall be visited and maintained by such
as believe in Allah and the Last Day, establish regular prayers,
and practice regular charity, and fear none (at all) except
Allah. It is they who are expected to be on true guidance.
Do ye make the giving of drink to pilgrims, or the
maintenance of the Sacred Mosque, equal to (the pious service
of) those who believe in Allah and the Last Day, and strive with
might and main in the cause of Allah? They are not comparable in
the sight of Allah: And Allah guides not those who do wrong.
Those who believe, and suffer exile and strive with might
and main, in Allah’s cause, with their goods and their persons,
have the highest rank in the sight of Allah: They are the people
who will achieve (salvation).
Their Lord doth give them glad tidings of a Mercy from
Himself, of His good pleasure, and of Gardens for them, wherein
are delights that endure:
They will dwell therein for ever. Verily in Allah’s presence
is a reward, the greatest (of all).
O ye who believe! Take not for protectors your fathers and
your brothers if they love infidelity above Faith: If any of you
do so, they do wrong.
Say: If it be that your fathers, your sons, your brothers,
your mates, or your kindred; the wealth that ye have gained; the
commerce in which ye fear a decline; or the dwellings in which
ye delight–are dearer to you than Allah, or His Apostle, or the
striving in His cause; –then wait until Allah brings about His
Decision: And Allah guides not the rebellious.
Assuredly Allah did help you in many battlefields and on the
day of Hunain: Behold! Your great numbers elated you, but they
availed you naught: The land, for all that it is wide, did
constrain you, and ye turned back in retreat.
But Allah did pour His calm on the Apostle and on the
Believers, and sent down forces which ye saw not: He punished
the Unbelievers: Thus doth He reward those without Faith.
Again will Allah, after this, turn (in mercy) to whom He
will: For Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.
O ye who believe! Truly the Pagans are unclean; so let them
not, after this year of theirs, approach the Sacred Mosque. And
if ye fear poverty, soon will Allah enrich you, if He wills, out
of His bounty, for Allah is All-Knowing, All-Wise.
Fight those who believe not in Allah nor the Last Day, nor
hold that forbidden which hath been forbidden by Allah and His
Apostle, nor acknowledge the Religion of Truth, (even if they
are) of the People of the Book, until they pay the Jizya with
willing submission, and feel themselves subdued.
The Jews call Uzair (Ezra) a son of Allah, and the
Christians call Christ the Son of Allah. That is a saying from
their mouth; (In this) they imitate what the Unbelievers of old
used to say. Allah’s curse be on them: How they are deluded away
from the Truth!
They take their priests and their anchorites to be their
lords in derogation of Allah, and (they take as their Lord)
Christ the son of Mary; Yet they were commanded to worship but
One God: There is no god but He. Praise and glory to Him: (Far
is He) from having the partners they associate (with Him).
Fain would they extinguish Allah’s Light with their mouths,
but Allah will not allow but that His Light should be perfected,
even though the Unbelievers may detest (it).
It is He Who hath sent His Apostle with Guidance and the
Religion of Truth, to proclaim it over all religion, even though
the Pagans may detest (it).
O ye who believe! There are indeed many among the priests
and anchorites, who in falsehood devour the substance of men and
hinder (them) from the Way of Allah. And there are those who
bury gold and silver and spend it not in the Way of Allah:
Announce unto them a most grievous penalty–
On the Day when heat will be produced out of that (wealth)
in the Fire of Hell, and with it will be branded their
foreheads, their flanks, and their backs. –“This is the
(treasure) which ye buried for yourselves: Taste ye, then, the
(treasures) ye buried!”
The number of months in the sight of Allah is twelve (in a
year) –So ordained by Him the day He created the heavens and
the earth; of them four are sacred: That is the straight usage.
So wrong not yourselves therein, and fight the Pagans all
together as they fight you all together. But know that Allah is
with those who restrain themselves.
Verily the transposing (of a prohibited month) is an
addition to Unbelief: The Unbelievers are led to wrong thereby:
For they make it lawful one year, and forbidden another year, in
order to adjust the number of months forbidden by Allah and make
such forbidden ones lawful. The evil of their course seems
pleasing to them. But Allah guideth not those who reject Faith.
O ye who believe! What is the matter with you, that, when ye
are asked to go forth in the Cause of Allah, ye cling heavily to
the earth? Do ye prefer the life of this world to the Hereafter?
132But little is the comfort of this life, as compared with the
Hereafter.
Unless ye go forth, He will punish you with a grievous
penalty, and put others in your place; but Him ye would not harm
in the least. For Allah hath power over all things.
If ye help not (your Leader), (it is no matter): For Allah
did indeed help him, when the Unbelievers drove him out: He had
no more than one companion: They two were in the Cave, and he
said to his companion, “Have no fear, for Allah is with us”:
Then Allah sent down His peace upon him, and strengthened him
with forces which ye saw not, and humbled to the depths the word
of the Unbelievers. But the word of Allah is exalted to the
heights: For Allah is Exalted in might, Wise.
Go ye forth, (whether equipped) lightly or heavily, and
strive and struggle, with your goods and your persons, in the
Cause of Allah. That is best for you, if ye (but) knew.
If there had been immediate gain (in sight), and the journey
easy, they would (all) without doubt have followed thee, but the
distance was long, (and weighed) on them. They would indeed
swear by Allah, “If we only could we should certainly have come
out with you:” They would destroy their own souls; for Allah
doth know that they are certainly lying.
Allah give thee grace! Why didst thou grant them exemption
until those who told the truth were seen by thee in a clear
light, and thou hadst proved the liars?
Those who believe in Allah and the Last Day ask thee for no
exemptions from fighting with their goods and persons. And Allah
knoweth well those who do their duty.
Only those ask thee for exemption who believe not in Allah
and the Last Day, and whose hearts are in doubt, so that they
are tossed in their doubts to and fro.
If they had intended to come out, they would certainly have
made some preparation therefore; but Allah was averse to their
being sent forth; so He made them lag behind, and they were
told, “Sit ye among those who sit (inactive).”
If they had come out with you, they would not have added to
your (strength) but only (made for) disorder, hurrying to and
fro in your midst and sowing sedition among you, and there would
have been some among you who would have listened to them. But
Allah knoweth well those who do wrong.
Indeed they had plotted sedition before, and upset matters
for thee, –until the Truth arrived, and the Decree of Allah
became manifest, much to their disgust.
Among them is (many) a man who says: “Grant me exception and
draw me not into trial.” Have they not fallen into trial
already? And indeed Hell surrounds the Unbelievers (on all
sides).
If good befalls thee, it grieves them; but if a misfortune
befalls thee, they say: “We took indeed our precautions
beforehand,” and they turn away rejoicing.
Say: “Nothing will happen to us except what Allah has
decreed for us: He is our Protector”: And on Allah let the
Believers put their trust.
Say: “Can you expect for us (any fate) other than one of two
glorious things–(martyrdom or victory)? But we can expect for
you either that Allah will send His punishment from Himself, or
by our hand. So wait (expectant); we too will wait with you.”
Say: “Spend (for the Cause) willingly or unwillingly: Not
from you will it be accepted: For ye are indeed a people
rebellious and wicked.”
The only reasons why their contributions are not accepted
are: That they reject Allah and His Apostle; that they come to
prayer without earnestness; and that they offer contributions
unwillingly.
Let not their wealth nor their (following in) sons dazzle
thee: In reality Allah’s Plan is to punish them with these
things in this life, and that their souls may perish in their
(very) denial of Allah.
They swear by Allah that they are indeed of you; but they
are not of you: Yet they are afraid (to appear in their true
colors).
If they could find a place to flee to, or caves, or a place
of concealment, they would turn straightway thereto, with an
obstinate rush.
And among them are men who slander thee in the matter of
(the distribution of) the alms: If they are given part thereof
they are pleased, but if not, Behold! They are indignant!
If only they had been content with what Allah and His
Apostle gave them, and had said, “Sufficient unto us is Allah!
Allah and His Apostle will soon give us of His bounty: To Allah
do we turn our hopes!” –(That would have been the right
course).
Alms are for the poor and the needy, and those employed to
administer the (funds); for those whose hearts have been
(recently) reconciled (to Truth); for those in bondage and in
debt; in the cause of Allah; and for the wayfarer: (Thus is it)
ordained by Allah, and Allah is full of knowledge and wisdom.
Among them are men who molest the Prophet and say, “He is
(all) ear.” Say, “He listens to what is best for you: He
believes in Allah, has faith in the Believers, and is a Mercy to
those of you who believe.” But those of you who molest the
Apostle will have a grievous penalty.
To you they swear by Allah. In order to please you: But it
is more fitting that they should please Allah and His Apostle,
if they are Believers.
Know they not that for those who oppose Allah and His
Apostle, is the Fire of Hell? –Wherein they shall dwell. That
is the supreme disgrace.
The Hypocrites are afraid lest a Sura should be sent down
about them, showing them what is (really passing) in their
hearts. Say: “Mock ye! But verily Allah will bring to light all
that ye fear (should be revealed).”
If thou dost question them, they declare (with emphasis):
“We were only talking idly and in play.” Say: “Was it at Allah,
and His Signs, and His Apostle, that ye were mocking?”
Make ye no excuses: Ye have rejected Faith after ye had
accepted it. If We pardon some of you, We will punish others
amongst you, for that they are in sin.
The Hypocrites, men and women, (have an understanding) with
each other: They enjoin evil, and forbid what is just, and are
close with their hands. They have forgotten Allah; so He hath
forgotten them. Verily the Hypocrites are rebellious and
perverse.
Allah hath promised the Hypocrites, men and women, and the
rejecters of Faith, the Fire of Hell: Therein shall they dwell:
Sufficient is it for them: For them is the curse of Allah, and
an enduring punishment, –
As in the case of those before you: They were mightier than
you in power, and more flourishing in wealth and children. They
had their enjoyment of their portion: And ye have of yours, as
did those before you; and ye indulge in idle talk as they did.They!
–Their works are fruitless in this world and in the
Hereafter, and they will lose (all spiritual good).
Hath not the story reached them of those before them? –The
people of Noah, and Ad, and Thamud; the people of Abraham, the
men of Midian, and the Cities overthrown. To them came their
apostles with Clear Signs. It is not Allah Who wrongs them, but
they wrong their own souls.
The Believers, men and women, are protectors, one of
another: They forbid what is evil: They observe regular prayers,
practice regular charity, and obey Allah and His Apostle. On
them will Allah pour His mercy: For Allah is Exalted in power,
Wise.
Allah hath promised to Believers, men and women, Gardens
under which rivers flow, to dwell therein, and beautiful
mansions in Gardens of everlasting bliss. But the greatest bliss
is the Good Pleasure of Allah: That is the supreme felicity.
O Prophet! Strive hard against the Unbelievers and the
Hypocrites, and be firm against them. Their abode is Hell, –an
evil refuge indeed.
They swear by Allah that they said nothing (evil), but
indeed they uttered blasphemy, and they did it after accepting
Islam; and they meditated a plot which they were unable to carry
out: This revenge of theirs was (their) only return for the
bounty with which Allah and His Apostle had enriched them! If
they repent, it will be best for them; but if they turn back (to
their evil ways), Allah will punish them with a grievous penalty
in this life and in the Hereafter they shall have none on earth
to protect or help them.
Amongst them are men who made a Covenant with Allah, that if
he bestowed on them of His bounty, they would give (largely) in
charity, and be truly amongst those who are righteous.
But when He did bestow of his bounty, they became covetous,
and turned back (from their Covenant), averse (from its
fulfillment).
So He hath put as a consequence hypocrisy into their hearts,
(to last) till the Day whereon they shall meet Him: Because they
broke their Covenant with Allah, and because they lied (again
and again).
Know they not that Allah doth know their secret (thoughts)
and their secret counsels, and that Allah knoweth well all
things unseen?
Those who slander such of the Believers as give themselves
freely to (deeds of) charity, as well as such as can find
nothing to give except the fruits of their labor, –and throw
ridicule on them, –Allah will throw back their ridicule on
them: And they shall have a grievous penalty.
Whether thou ask for their forgiveness, or not, (their sin
is unforgivable): If thou ask seventy times for their
forgiveness, Allah will not forgive them: Because they have
rejected Allah and His Apostle: And Allah guideth not those who
are perversely rebellious.
Those who were left behind (in the Tabuk expedition)
rejoiced in their inaction behind the back of the Apostle of
Allah: They hated to strive and fight, with their goods and
their persons, in the Cause of Allah: They said, “Go not forth
in the heat.” Say, “the Fire of Hell is fiercer in heat.” If
only they could understand!
Let them laugh a little: Much will they weep: A recompense
for the (evil) that they do.
If, then, Allah bring thee back to any of them, and they ask
thy permission to come out (with thee), say,: “Never shall ye
come out with me, nor fight an enemy with me: For ye preferred
to sit inactive on the first occasion: Then sit ye (now) with
those who lag behind.”
Nor do thou ever pray for any of them that dies, nor stand
at his grave; for they rejected Allah and His Apostle, and died
in a state of perverse rebellion.
Nor let their wealth nor their (following in) sons dazzle
thee: Allah’s Plan is to punish them with these things in this
world, and that their souls may perish in their (very) denial of
Allah.
When a Sura comes down, enjoining them to believe in Allah
and to strive and fight along with His Apostle, those with
wealth and influence among them ask thee for exemption, and say:
“Leave us (behind): We would be with those who sit (at home).”
They prefer to be with (the women), who remain behind (at
home): Their hearts are sealed and so they understand not.
But the Apostle, and those who believe with him, strive and
fight with their wealth and their persons: For them are (all)
good things: And it is they who will prosper.
Allah hath prepared for them gardens under which rivers
flow, to dwell therein: That is the supreme felicity.
And there were, among the desert Arabs (also), men who made
excuses and came to claim exemption; and those who were false to
Allah and His Apostle (merely) sat inactive. Soon will a
grievous penalty seize the Unbelievers among them.
There is no blame on those who are infirm, or ill, or who
find no resources to spend (on the Cause), if they are sincere
(in duty) to Allah and His Apostle: No ground (of complaint) can
there be against such as do right: And Allah is Oft-Forgiving,
Most Merciful.
Nor (is there blame) on those who came to thee to be
provided with mounts, and when thou saidst, “I can find no
mounts for you,” they turned back, their eyes streaming with
tears of grief that they had no resources wherewith to provide
the expenses.
The ground (of complaint) is against such as claim exemption
while they are rich. They prefer to stay with the (women) who
remain behind: Allah hath sealed their hearts; so they know not
(what they miss).
They will present their excuses to you when ye return to
them. Say thou: “Present no excuses: We shall not believe you:
Allah hath already informed us of the true state of matters
concerning you: It is your actions that Allah and His Apostle
will observe: In the end will ye be brought back to Him Who
knoweth what is hidden and what is open: Then will He show you
the truth of all that ye did.”
They will swear to you by Allah, when ye return to them.
That ye may leave them alone. So leave them alone: For they are
an abomination, and Hell is their dwelling place, –a fitting
recompense for the (evil) that they did.
They will swear unto you, that ye may be pleased with them
but if ye are pleased with them, Allah is not pleased with those
who disobey.
The Arabs of the desert are the worst in unbelief and
hypocrisy, and most fitted to be in ignorance of the command
which Allah hath sent down to His Apostle: But Allah is All-
Knowing, All-Wise.
Some of the desert Arabs look upon their payments as a fine,
and watch for disasters for you: On them be the disaster of
Evil: For Allah is He that heareth and knoweth (all things).
But some of the desert Arabs believe in Allah and the Last
Day, and look on their payments as pious gifts bringing them
nearer to Allah and obtaining the prayers of the Apostle. Aye,
indeed they bring them nearer (to Him): Soon will Allah admit
them to His Mercy: For Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.
The vanguard (of Islam) –the first of those who forsook
(their homes) and of those who gave them aid, and (also) those
who follow them in (all) good deeds, –well-pleased is Allah
with them, as are they with Him: For them hath He prepared
Gardens under which rivers flow, to dwell therein forever: That
is the supreme Felicity.
Certain of the desert Arabs round about you are Hypocrites,
as well as (desert Arabs) among the Medina folk: They are
obstinate in hypocrisy: Thou knowest them not: We know them:
Twice shall We punish them: And in addition shall they be sent
to a grievous Penalty.
Others (there are who) have acknowledged their wrongdoings:
They have mixed an act that was good with another that was evil.
Perhaps Allah will turn unto them (in mercy): For Allah is Oft-
Forgiving, Most Merciful.
Of their goods take alms, that so thou mightest purify and
sanctify them; and pray on their behalf. Verily thy prayers are
a source of security for them: And Allah is One Who heareth and
knoweth.
Know they not that Allah doth accept repentance from His
votaries and receives their gifts of charity, and that Allah is
verily He, the Oft-Returning, Most Merciful?
And say: “Work (righteousness): soon will Allah observe
your work, and His Apostle, and the Believers: Soon will ye be
brought back to the Knower of what is hidden and what is open:
Then will He show you the truth of all that ye did.”
There are (yet) others, held in suspense for the command of
Allah, whether He will punish them, or turn in mercy to them:
And Allah is All-Knowing, Wise.
And there are those who put up a mosque by way of mischief
and infidelity–to disunite the Believers and in preparation for
one who warred against Allah and His Apostle aforetime. They
will indeed swear that their intention is nothing but good; but
Allah doth declare that they are certainly liars.
Never stand thou forth therein. There is a mosque whose
foundation was laid from the first day on piety; it is more
worthy of thy standing forth (for prayer) therein. In it are men
who love to be purified; and Allah loveth those who make
themselves pure.
Which then is best? –He that layeth his foundation on
piety to Allah and His Good Pleasure? –Or He that layeth his
foundation on an undermined sand cliff ready to crumble to
pieces? And it doth crumble to pieces with him, into the Fire of
Hell. And Allah guideth not people that do wrong.
The foundation of those who so build is never free from
suspicion and shakiness in their hearts, until their hearts are
cut to pieces. And Allah is All-Knowing, Wise.
Allah hath purchased of the Believers their persons and
their goods; for theirs (in return) is the Garden (of Paradise):
They fight in His Cause and slay and are slain: A promise
binding on Him in Truth, through the Law, the Gospel, and the
Koran: And who is more faithful to his Covenant than Allah? Then
rejoice in the bargain which ye have concluded: That is the
achievement supreme.
Those that turn (to Allah) in repentance; that serve Him,
and praise Him; that wander in devotion to the Cause of Allah;
that bow down and prostrate themselves in prayer; that enjoin
good and forbid evil; and observe the limits set by Allah; –
(these do rejoice). So proclaim the glad tidings to the
Believers.
It is not fitting, for the Prophet and those who believe,
that they should pray for forgiveness for Pagans, even though
they be of kin, after it is clear to them that they are
companions of the Fire.
And Abraham prayed for his father’s forgiveness only
because of a promise he had made to him. But when it became
clear to him that he was an enemy to Allah, he dissociated
himself from him: For Abraham was most tenderhearted,
forbearing.
And Allah will not mislead a people after He hath guided
them, in order that He may make clear to them what to fear (and
avoid) –for Allah hath knowledge of all things.
Unto Allah belongeth the dominion of the heavens and the
earth. He giveth life and He taketh it. Except for Him ye have
no protector nor helper.
Allah turned with favor to the Prophet, the Muhajirs, and
the Ansar, –who followed Him in a time of distress, after that
the hearts of a part of them had nearly swerved (from duty); but
He turned to them (also): For He is unto them Most Kind, Most
Merciful.
(He turned in mercy also) to the three who were left
behind; (they felt guilty) to such a degree that the earth
seemed constrained to them, for all its speciousness, and their
(very) Souls seemed straitened to them, –and they perceived
that there is no fleeing from Allah (and no refuge) but to
Himself. Then He turned to them, that they might repent: For
Allah is Oft-Returning, Most Merciful.
O ye who believe! Fear Allah and be with those who are true
(in word and deed).
It was not fitting for the people of Medina and the Bedouin
Arabs of the neighborhood, to refuse to follow Allah’s Apostle,
nor to prefer their own lives to his: Because nothing could they
suffer or do, but was reckoned to their credit as a deed of
righteousness, –whether they suffered thirst, or fatigue, or
hunger, in the Cause of Allah, or trod paths to raise the ire of
the Unbelievers, or received any injury whatever from an enemy:
For Allah suffereth not the reward to be lost of those who do
good; –
Nor could they spend anything (for the Cause) –small or
great nor cut across a valley, but the deed is inscribed to
their credit; that Allah may requite their deed with the best
(possible reward).
Nor should the Believers all go forth together: If a
contingent from every expedition remained behind they could
devote themselves to studies in religion, and admonish the
people when they return to them, that thus they (may learn) to
guard themselves (against evil).
O ye who believe! Fight the Unbelievers who gird you about,
and let them find firmness in you: And know that Allah is with
those who fear Him.
Whenever there cometh down a Sura, some of them say: “Which
of you has had his faith increased by it?” Yea, those who
believe, –their faith is increased, and they do rejoice.
But those in whose hearts is a disease, –it will add doubt
to their doubt, and they will die in a state of Unbelief.
See they not that they are tried every year once or twice?
Yet they turn not in repentance, and they take no heed.
Whenever there cometh down a Sura, they look at each other,
(Saying), “Doth anyone see you?” Then they turn aside: Allah
hath turned their hearts (from the light); for they are a people
that understand not.
Now hath come unto you an Apostle from amongst yourselves:
It grieves him that ye should perish: Ardently anxious is he
over you: To the Believers is he most kind and merciful.
But if they turn away, say: “Allah sufficeth me: There is
no god but He: On Him is my trust, –He the Lord of the Throne
(of Glory) Supreme!”