Sebe Suresi

Sebe Suresi 34-58

Sebe Suresi 34-58 ( Sheba)

SEVGİ VE MERHAMETİ SONSUZ ALLAH’IN ADIYLA

Hamd, göklerde ve yerde olan her şeyin sahibi olan Allah’a mahsustur: Ahirette de hamd O’nadır. O, hikmet sahibidir, her şeyden haberdardır.
O, yere gireni de, ondan çıkanı da ; Gökten inen ve ona yükselen her şeyi bilir ve O, Rahman’dır, Gafur’dur.
Kâfirler, “Kıyamet bize asla gelmeyecek” dediler: De ki: “Hayır! Ama şüphesiz, Rabbime andolsun ki, -gaybı bilene, – göklerde ve yerde zerre kadar kendisinden gizli olmayan Allah’a yemin olsun ki, o sizin başınıza gelecektir. Bundan daha azı ve daha büyüğü de dahil her şey Kitab-ı Mubin’dedir/Kitap’ta apaçıktır:
İman edip salih ameller işleyenleri mükâfatlandırması için: İşte bunlar, mağfiret ve çok cömert bir rızıktır.”
Ama âyetlerimizi hüsrana uğratmak için cihat edenler var ya, işte onlar için pek alçaltıcı bir azap vardır.
Kendilerine ilim gelenler, sana Rabbinden indirilenin, Kur’an’ın, gerçek olduğunu ve yüce ve övülmeye layık olan Allah’ın yoluna ilettiğini görürler.
Kâfirler alay ederek derler ki: “Size, dağılarak paramparça olduğunuzda, yeni bir yaratılışta diriltileceğinizi söyleyecek bir adamı gösterelim mi?
“Allah’a iftira mı etti, yoksa onu bir ruh mu yakaladı?” – Hayır, ahirete inanmayanlar, gerçek azap içindedirler ve derin bir sapıklık içindedirler.
Gökten ve yerden önlerinde ve arkalarında neler olduğunu görmüyorlar mı? Biz dileseydik onları yerin dibine geçirirdik veya gökten üzerlerine bir parça düşürürdük. Şüphesiz bunda, tevbe edip Allah’a yönelen her mü’min için bir ayet vardır.
Daha önce Davud’a katımızdan bir lütufta bulunmuştuk: “Ey dağlar! Onunla birlikte Allah’ı tesbih edin! Ve ey kuşlar siz de! Ve demiri ona yumuşattık;-
“Zincir zırh halkalarını iyi dengede tutarak zırhınızı çekin ve salih amel işleyin; çünkü ben, yaptığınız her şeyi açıkça görüyorum.” diye emrederek.
Süleyman’a da boyun eğdirdik Rüzgar’ı. Sabah yürüyüşü bir aylık yol, akşam yürüyüşü bir aylık yoldu. Biz onun için erimiş tunçtan akan bir kaynak yaptık. ve Rabbinin izniyle onun önünde çalışan cinler vardı ve onlardan kim emrimizden yüz çevirirse, ona alevli ateşin azabını tattırdık.
Onun için istediği gibi çalıştılar, kemerler, heykeller, rezervuar büyüklüğünde leğenler ve yerlerine sabitlenmiş pişirme kazanları yaptılar: “Ey Davud oğulları, çalışarak şükredin/ şükür ile çalışın! Ama kullarımdan pek azı şükreder!”
Derken, Süleyman’ın ölümüne hükmettiğimiz zaman, onun ölümünü onlara küçük bir solucandan başka hiçbir şey göstermedi, asasını yavaş yavaş kemiriyordu: O yere düştüğünde cinler açıkça gördüler ki, eğer gaybı bilselerdi görevlerinin alçaltıcı azabında oyalanmazlardı.
Daha önce Sebe’ için memleketlerinde bir ayet vardı – sağda ve solda iki cennet. “Rabbinizin verdiği rızıklardan yiyin ve O’na şükredin: Adil ve Memnuniyet dolu bir beldeye ve bağışlayan bir Rab’be!
Ama onlar Allah’tan yüz çevirdiler ve Biz de üzerlerine barajlardan salıverilen bir Tufan gönderdik ve onların iki bahçesini buruk yemişler, ılgınlar ve birkaç bodur sedir ağacından oluşan “bahçelere” çevirdik.
İşte biz onlara, nankörlük ederek küfrettikleri için böyle bir ceza verdik: Biz böyle bir cezayı, ancak nankör kâfirlerden başkasına vermeyiz.
Onlarla kendilerine nimet verdiğimiz şehirler arasında şehirler yerleştirdik ve aralarında ölçülü olarak mesafeler koyduk: “Orada gece ve gündüz güven içinde dolaşın.”
Ama onlar: “Rabbimiz! Yollarımızın arasını uzat” dediler: fakat bunda kendilerine zulmettiler. Sonunda onları anlatılan bir masal haline getirdik ve hepsini parça parça dağıttık. Şüphesiz bunda sabreden ve şükreden herkes için ibretler vardır.
Ve şeytan onların üzerine fikrini doğru çıkardı ve inanan bir topluluk dışında hepsi ona uydular.
Ancak onun, ahirete inananı, şüphe içinde olanı imtihan etmemiz dışında, onların üzerinde hiçbir yetkisi yoktu: Rabbin her şeyi gözetleyendir.
De ki: ” Allah’tan başka hayal ettiğiniz başka ilahları çağırın. Onların göklerde ve yerde zerre ağırlığınca güçleri yoktur.” Onların onda hiçbir hissesi/payı yoktur ve onlardan hiçbiri Allah’a yardımcı değildir.
“O’nun Katında hiçbir şefaat fayda vermez, kendilerine izin verdiği kimseler müstesna/kendisinin izin verdiği kimseden başkası için şefaat fayda sağlamaz. Öyle ki, kıyâmet günü kalplerinden korku kalktığı zaman, “Rabbiniz ne emretti?” diyecekler, “Doğru ve adil olanı; ve O, en yücedir, en büyüktür.”
De ki: “Sizi göklerden ve yerden kim rızıklandırıyor?” De ki: “O Allah’tır. Ya siz, ya da biz doğru yol üzerinde veya apaçık bir sapıklık içindeyiz!”
De ki: “Size bizim günahlarımızdan sorulmayacak/Siz bizim günahlarımızdan sorgulanmayacak ve biz de sizin yaptıklarınızdan sorulmayacağız/sorgulanmayacağız.”
De ki: “Rabbimiz bizi bir araya toplayacak ve sonunda sizinle aramızda hak ve adaletle hüküm verecektir: Hüküm veren de O’dur, her şeyi bilendir.”
De ki: “O’na ortak koştuklarınızı bana gösterin; hiçbir şekilde gösteremezsiniz. Hayır, O Allah, güçlüdür, hüküm ve hikmet sahibidir.”
Biz seni ancak insanlara müjdeleyici ve onları günahlara karşı uyaran evrensel bir elçi olarak gönderdik, fakat insanların çoğu anlamazlar.
Derler ki: “Eğer doğru söylüyorsanız bu vaad ne zaman gerçekleşecek?”
De ki: “Sizin için verilen randevu, bir saat geri alamayacağınız ve öne alamayacağınız bir gündür.”
Kâfirler: “Biz bu kitaba da ondan önceki kitaplara da inanmayacağız” dediler. Zalimlerin, Rablerinin huzuruna getirilenlerin birbirlerini kınayarak geri çevrilecekleri zaman bir görsen! Hakarete uğrayanlar/Hor görülenler/Küçümsenenler, büyüklük taslayanlara derler ki: “Siz olmasaydınız, muhakkak biz mü’min olurduk!”
Kibirlenenler, hor görülenlere derler ki: “Size hidayet geldikten sonra sizi biz mi alıkoyduk? Hayır, haddi aşan sizlerdiniz.
Hakarete uğrayanlar, büyüklük taslayanlara: “Hayır, o, sizin gece gündüz kurduğunuz bir tuzaktı. İşte bakın! Bize sürekli Allah’a nankörlük etmemizi ve O’na eşler koşmamızı emrettiniz!” Azabı gördüklerinde tevbelerini ilan edecekler: Kâfirlerin boyunlarına boyunduruklar geçireceğiz: Bu, ancak onların kötülüklerine bir misilleme olur.
Biz hiçbir topluluğa uyarıcı göndermedik ki, onların zenginleri “Size gönderilen Mesaj’a inanmıyoruz” demesinler.
Dediler ki: “Bizim mal ve evlatlarımız daha çok ve biz azaba uğramayız.”
De ki: “Şüphesiz Rabbim, rızkı dilediğine genişletir ve daraltır, fakat insanların çoğu anlamazlar.”
Sizi derece olarak Bize yaklaştıracak olan ne mallarınız ne de oğullarınızdır: ancak iman edip salih amel işleyenler var ya, -İşte onlar, yaptıklarının karşılığı kat kat olanlardır ve yüksek köşklerde güven içinde yaşarlar!
Ayetlerimizi boşa çıkarmak için çabalayanlar, azaba uğrayacaklardır.
De ki: “Şüphesiz Rabbim, kullarından dilediğine rızkı bollaştırır/genişletir ve daraltır; O’nun yolunda zerre kadar harcamada bulunmazsınız ki O onu yerine koymasın; çünkü O, rızık verenlerin en hayırlısıdır.
Bir gün hepsini bir araya toplayacak ve meleklere şöyle diyecek: “Bu adamlar size mi tapıyorlardı?”
Derler ki: “Seni tenzih ederiz! Bizim bağımız -dostumuz olarak- onlarla değil, Sana bağlıyız/ Derler ki: “Seni tenzih ederiz! Bizim bağımız, Koruyucu olarak Seninledir, onlarla değil. Hayır, onlar cinlere tapıyorlardı; çoğu da onlara inanmıştı.”
O gün onların birbirlerine karşı ne bir yararları, ne de zararları olabilir. Biz de zalimlere: “Yalanlamakta olduğunuz ateş azabını tadın!” deriz.
Onlara apaçık ayetlerimiz okunduğu zaman, “Bu, ancak sizi atalarınızın yapmakta oldukları ibadetten alıkoymak isteyen bir adamdır” derler. “Bu ancak uydurulmuş bir yalandır!” derler. Kâfirler, hak kendilerine gelince, “Bu, apaçık bir sihirden başka bir şey değildir!” derler.
Biz onlara okuyacakları kitaplar vermemiş, onlara senden önce de uyarıcı peygamberler göndermemiştik.
Onlardan öncekiler de Hakkı yalanladılar; Bunlar, onlara verdiğimizin onda birini bile kendilerine alamadılar. Fakat onlar, elçilerimi yalanladıkları zaman, benim onları reddetmem ne büyüktü!
De ki: “Size bir konuda öğüt veriyorum: Allah’ın huzuruna ikişer ikişer de, tek tek de kalkın ve kendi içinizde düşünün: Arkadaşınız ele geçirilmemiştir: O, büyük bir azap karşısında sizin için bir uyarıcıdan başka bir şey değildir.”
De ki: “Ben sizden bir ücret istemiyorum; o hepsi sizin yararınızadır, benim mükâfatım ancak Allah’tandır. Ve O her şeye şahittir.”
De ki: “Muhakkak ki Rabbim, kullarının üzerine hak perdesini örter; o, gaybı bilendir.”
De ki: “Hak geldi, batıl ne yeni bir şey yaratır, ne de hiçbir şeyi eski haline getirir.”
De ki: “Eğer ben bir sapıklık içindeysem, ancak nefsimi kaybederek sapmış olurum. fakat eğer hidâyete ermişsem, bu, Rabbimin bana vahyindendir: O, her şeyi işitendir ve yakındır.”
Bir görsen korkudan titreyeceklerini; ama o zaman onlar için kaçış olmayacak ve oldukça yakın bir mevziden yakalanacaklar.
Ve “Gerçeğe şimdi inandık” diyecekler; fakat nasıl İman alabilirler bu kadar uzak bir yerden,-
Daha önce de tamamen inkar ettiklerini ve uzak bir yerden sürekli gayba iftira attıklarını görerek mi?
Ve onlar ile arzuları arasına, geçmişte yandaşlarına yapıldığı gibi bir perde çekilmiştir: çünkü onlar gerçekten kuşkulu, rahatsız edici bir şüphe içindeydiler.

Saba, or the City of Saba.

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

Praise be to Allah, to Whom

belongs all things in the heavens and on earth: To Him be Praise

in the Hereafter: And He is Full of Wisdom, acquainted with all

things.

He knows all that goes into the earth, and all that comes out

thereof; all that comes down from the sky and all that ascends

thereto: And He is the Most Merciful, the Oft-Forgiving.

The Unbelievers say, “Never to us will come the Hour”: Say,

“Nay! But most surely, by my Lord, it will come upon you; –by

Him Who knows the unseen, –From Whom is not hidden the least

little atom in the Heavens or on earth: Nor is there anything

less than that, or greater, but is in the Record Perspicuous:

“That He may reward those who believe and work deeds of

righteousness: For such is Forgiveness and a Sustenance Most

Generous.”

But those who strive against Our Signs, to frustrate them, —

for such will be a Penalty, –a Punishment most humiliating.

And those to whom knowledge has come see that the

(Revelation) sent down to thee from thy Lord–that is the Truth,

and that it guides to the Path of the Exalted (in Might), Worthy

of all praise.

The Unbelievers say (in ridicule): “Shall we point out to you

a man that will tell you, when ye are all scattered to pieces in

disintegration, that ye shall (then be raised) in a New

Creation?

“Has he invented a falsehood against Allah, or has a spirit

(seized) him?” –Nay, it is those who believe not in the

Hereafter, that are in (real) Penalty, and in farthest Error.

See they not what is before them and behind them, of the sky

and the earth? If We wished, We could cause the earth to swallow

them up, or cause a piece of the sky to fall upon them. Verily

in this is a Sign for every devotee that turns to Allah (in

repentance).

We bestowed Grace aforetime on David from Ourselves: “O ye

Mountains! Sing ye back the Praises of Allah with him! And ye

birds (also)! And We made the iron soft for him; —

(Commanding), “Make thou coats of mail, balancing well the

rings of chain armor, and work ye righteousness; for be sure I

see (clearly) all that ye do.”

And to Solomon (We made) the Wind (obedient): Its early

morning (stride) was a month’s (journey), and its evening

(stride) was a month’s (journey); and We made a Font of molten

brass to flow for him; and there were Jinns that worked in front

of him, by the leave of his Lord, and if any of them turned

aside from Our command, We made him taste of the Penalty of the

Blazing Fire.

They worked for him as he desired, (making) Arches, Images,

Basins as large as Reservoirs, and (cooking) Cauldrons fixed (in

their places): “Work ye, Sons of David, with thanks! But few of

My servants are grateful!”

Then, when We decreed (Solomon’s) death, nothing showed them

his death except a little worm of the earth, which kept (slowly)

gnawing away at his staff: So when he fell down, the Jinns saw

plainly that if they had known the unseen, they would not have

tarried in the humiliating Penalty (of their Task).

There was, for Saba, aforetime, a Sign in their homeland–

two Gardens to the right and to the left. “Eat of the Sustenance

(provided) by your Lord, and be grateful to Him: A territory

fair and happy, and a Lord Oft-Forgiving!

But they turned away (from Allah), and We sent against them

the flood (released) from the Dams, and We converted their two

Garden (rows) into “Gardens producing bitter fruit, and

tamarisks, and some few (stunted) Lote trees.

That was the Requital We gave them because they ungratefully

rejected Faith: And never do We give (such) requital except to

such as are ungrateful rejecters.

Between them and the Cities on which We had poured our

blessings, We had placed cities in prominent positions, and

between them We had appointed stages of journey in due

proportion: “Travel therein, secure, by night and by day.”

But they said: “Our Lord! Place longer distances between our

journey stages”: But they wronged themselves (therein). At

length We made them as a tale (that is told), and We dispersed

them all in scattered fragments. Verily in this are Signs for

every (soul that is) patiently constant and grateful.

And on them did Satan prove true his idea, and they followed

him, all but a Party that believed.

But he had no authority over them, –except that We might

test the man who believes in the Hereafter from him who is in

doubt concerning it: and thy Lord doth watch over all things.

Say: “Call upon other (gods) whom ye fancy, besides Allah:

They have no power, –not the weight of an atom, –in the

heavens or on earth: No (sort of) share have they therein, nor

is any of them a helper to Allah.

“No intercession can avail in His Presence, except for those

for whom He has granted permission. So far (is this the case)

that, when terror is removed from their hearts (at the Day of

Judgment, then) will they say, `What is it that your Lord

commanded?’ They will say, `That which is true and just; and He

is the Most High, Most Great’.”

Say: “Who gives you sustenance, from the heavens and the

earth?” Say: “It is Allah; and certain it is that either we or

ye are on right guidance or in manifest error!”

Say: “Ye shall not be questioned as to our sins, nor shall

we be questioned as to what ye do.”

Say: “Our Lord will gather us together and will in the end

decide the matter between us (and you) in truth and justice: And

He is the One to decide, the One Who knows all.”

Say: “Show me those whom ye have joined with Him as

partners: By no means (can ye). Nay, He is Allah, The Exalted in

Power, The Wise.”

We have not sent thee but as a universal (Messenger) to men,

giving them glad tidings, and warning them (against sin), but

most men understand not.

They say: “When will this promise (come to pass) if ye are

telling the truth?”

Say: “The appointment to you is for a Day, which ye cannot

put back for an hour nor put forward.”

The Unbelievers say: “We shall neither believe in this

scripture nor in (any) that (came) before it.” Couldst thou but

see when the wrongdoers will be made to stand before their Lord,

throwing back the word (of blame) on one another! Those who had

been despised will say to the arrogant ones: “Had it not been

for you, we would certainly have been believers!”

The arrogant ones will say to those who had been despised:

“Was it we who kept you back from Guidance after it reached you?

Nay, rather, it was ye who transgressed.”

Those who had been despised will say to the arrogant ones:

“Nay! It was a plot (of yours) by day and by night: Behold! Ye

(constantly) ordered us to be ungrateful to Allah and to

attribute equals to Him!” They will declare (their) repentance

when they see the Penalty: We shall put yokes on the necks of

the Unbelievers: It would only be a requital for their (ill)

Deeds.

Never did We send a Warner to a population, but the wealthy

ones among them said: “We believe not in the (Message) with

which ye have been sent.”

They said: “We have more in wealth and in sons, and we

cannot be punished.”

Say: “Verily my Lord enlarges and restricts the Provision to

whom He pleases, but most men understand not.”

It is not your wealth or your sons, that will bring you

nearer to Us in degree: But only those who believe and work

Righteousness–these are the ones for whom there is a multiplied

Reward for their deeds, while secure they (reside) in the

dwellings on high!

Those who strive against Our Signs, to frustrate them, will

be given over into Punishment.

Say: “Verily my Lord enlarges and restricts the Sustenance

to such of His servants as He pleases: And nothing do ye spend

in the least (in His Cause) but He replaces it: For He is the

Best of those who Grant Sustenance.

One Day He will gather them all together, and say to the

angels, “Was it you that these men used to worship?”

They will say, “Glory to Thee! Our (tie) is with Thee–as

Protector–not with them. Nay, but they worshipped the Jinns:

Most of them believed in them.”

So on that Day no power shall they have over each other, for

profit or harm: And We shall say to the wrongdoers, “Taste ye

the Penalty of the Fire, –the which ye were wont to deny!”

When Our Clear Signs are rehearsed to them, they say, “This

is only a man who wishes to hinder you from the (worship) which

your fathers practiced.” And they say, “This is only a falsehood

invented!” And the Unbelievers say of the Truth when it comes to

them, “This is nothing but evident magic!”

But We had not given them Books which they could study, nor

sent apostles to them before thee as Warners.

And their predecessors rejected (the Truth); these have not

received a tenth of what We had granted to those: Yet when they

rejected my apostles, how (terrible) was My rejection (of them)!

Say: “I do admonish you on one point: That ye do stand up

before Allah, –(it may be) in pairs, of (it may be) singly, —

and reflect (within yourselves): Your Companion is not

possessed: He is no less than a Warner to you, in face of a

terrible Penalty.”

Say: “No reward do I ask of you: It is (all) in your

interest: My reward is only due from Allah: And He is Witness to

all things.”

Say: “Verily my Lord doth cast the (mantle of) Truth (over

His servants), –He that has full knowledge of (all) that is

hidden.”

Say: “The Truth has arrived, and Falsehood neither creates

anything new, nor restores anything.”

Say: “If I am astray, I only stray to the loss of my own

soul: But if I receive guidance, it is because of the

inspiration of my Lord to me: It is He Who hears all things, and

is (ever) near.”

If thou couldst but see when they will quake with terror;

but then there will be no escape (for them), and they will be

seized from a position (quite) near.

And they will say, “We do believe (now) in the (Truth)”; but

how could they receive (Faith) from a position (so) far off, –

Seeing that they did reject Faith (entirely) before, and

that they (continually) cast (slanders) on the Unseen from a

position far off?

And between them and their desires, is placed a barrier, as

was done in the past with their partisans: For they were indeed

in suspicious (disquieting) doubt.