Münafikun Suresi

Münafikun Suresi 63-103

Münafikun Suresi 63-103 (Münafıklar, Riyakarlar )

SEVGİ VE MERHAMETİ SONSUZ ALLAH’IN ADIYLA

1. Münafıklar sana geldiklerinde, “Şehitlik/Tanıklık ederiz ki, sen gerçekten Allah’ın Rasûlüsün” derler. Evet, Allah biliyor ki, sen gerçekten O’nun elçisisin ve Allah şahittir ki, münafıklar kesinlikle yalancıdırlar.
2. Yeminlerini kötülüklerine perde yapmışlar, böylece insanları Allah yolundan alıkoymuşlardır. Onların yaptıkları gerçekten ne kötüdür.
3. Bu, onların iman etmelerinden sonra inkâr etmelerindendir. Böylece kalpleri üzerine bir mühür vuruldu; bu yüzden onlar anlamazlar.
4. Onlara baktığın zaman, görünüşleri hoşuna gider; ve konuştukları zaman sözlerini dinlersin. Kendi ayakları üzerinde duramayan içi boş tahta parçaları kadar değersizdirler. Her feryadı kendilerine karşı sanırlar. Onlar düşmandır; öyleyse onlardan sakının/onlara dikkat edin. Allah’ın laneti üzerlerine olsun! Nasıl da Hak’tan uzaklaştırılıyorlar!
5. Onlara, “Gelin, Allah’ın Resulü sizin için mağfiret dilesin” denildiği zaman başlarını çevirirler ve sen onların büyüklük taslayarak/kibir içinde yüz çevirdiklerini görürsün.
6. Bağışlanmaları için dua etsen de etmesen de onlar için eşittir/aynıdır. Allah onları affetmeyecek. Muhakkak ki Allah, haddi aşanları doğru yola iletmez.
7. Onlar, “Allah’ın Resulü’nün yanında bulunanlara hiçbir şey vermeyin ki dağılıp Medine’den çıksınlar” diyenlerdir. Fakat göklerin ve yerin hazineleri Allah’ındır. Fakat münafıklar anlamazlar.
8. “Eğer Medine’ye dönersek, elbette daha şerefli olan unsur, alçak olanı oradan çıkaracaktır” diyorlar. Ama izzet Allah’a, Resulüne ve mü’minlere aittir. fakat münafıklar bilmezler.
9. Ey iman edenler! Mallarınız ve evlatlarınız sizi Allah’ı anmaktan alıkoymasın. Herhangi biri böyle davranırsa, kayıp kendilerine aittir.
10. Ve size bahşettiğimiz servetten/zenginlikten , herhangi birinize Ölüm gelmeden ve “Rabbim! Niçin bana biraz mühlet vermedin? O zaman büyük ölçüde hayırseverlik içinde verirdim/bol bol sadaka verirdim ve iyilik yapanlardan olurdum.” demeden önce sadaka olarak bir şeyler/bir kısmını hayır olarak harcayın.
11. Ama Allah hiçbir ruha, kendisine tayin edilen zaman geldiğinde mühlet vermeyecektir; ve Allah sizin yaptığınız her şeyi çok iyi biliyor/bilmektedir.

Munafiqun, or the Hypocrites.

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. When the Hypocrites come to thee,
   they say, “We bear witness that thou art indeed the Apostle of
   Allah.” Yea, Allah knoweth that thou art indeed His Apostle, and
   Allah beareth witness that the Hypocrites are indeed liars.
2. They have made their oaths a screen (for their misdeeds):
   Thus they obstruct (men) from the Path of Allah: Truly evil are
   their deeds.
3. That is because they believed then they rejected Faith: So a
   seal was set on their hearts: Therefore they understand not.
4. When thou lookest at them, their exteriors please thee; and
   when they speak, thou listenest to their words. They are as
   (worthless as hollow) pieces of timber propped up, (unable to
   stand on their own). They think that every cry is against them.
   They are the enemies; so beware of them. The curse of Allah be
   on them! How are they deluded (away from the Truth)!
5. And when it is said to them, “Come, the Apostle of Allah will
   pray for your forgiveness”, they turn aside their heads, and
   thou wouldst see them turning away their faces in arrogance.
6. It is equal to them whether thou pray for their forgiveness
   or not. Allah will not forgive them. Truly Allah guides not
   rebellious transgressors.
7. They are the ones who say, “Spend nothing on those who are
   with Allah’s Apostle, to the end that they may disperse (and
   quit Medina).” But to Allah belong the treasures of the heavens
   and the earth; but the Hypocrites understand not.
8. They say, “If we return to Medina, surely the more honorable
   (element) will expel therefrom the meaner”. But honor belongs to
   Allah and His Apostle, and to the Believers; but the Hypocrites
   know not.
9. O ye who believe! Let not your riches or your children divert
   you from the remembrance of Allah. If any act thus, the loss is
   their own.
10. And spend something (in charity) out of the substance which
    We have bestowed on you, before Death should come to any of you
    and he should say, “O my Lord! Why didst Thou not give me
    respite for a little while? I should then have given (largely)
    in charity, and I should have been one of the doers of good”.
11. But to no soul will Allah grant respite when the time
    appointed (for it) has come; and Allah is well acquainted with
    (all) that ye do.