Ahkaf Suresi

Ahkaf Suresi 46-66

Ahkaf Suresi 46-66 ( (Sarma/Rüzgarlı/Kıvrımlı Kum Yolları/Tepeleri)

SEVGİ VE MERHAMETİ SONSUZ ALLAH’IN ADIYLA

Ha. Mim.
Kitabın indirilmesi, güçlü ve hikmet sahibi Allah tarafındandır.
Biz gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri ancak hak için ve önceden belirlenmiş bir ecel/süre için yarattık: Ama inkâr edenler, uyarıldıkları şeyden yüz çevirirler.
De ki: “Allah’ı bırakıp da taptıklarınızı görüyor musunuz? Yeryüzünde neler yarattıklarını bana gösterin.Yoksa göklerde bir payları varsa bana bundan önce indirilmiş bir kitap getirsinler ya da sahip olduğunuz herhangi bir bilgi kalıntısını, eğer doğruyu söylüyorsanız!
Ve Allah’tan başkasına, kıyamet gününe cevap vermeyecek şekilde yalvaran ve aslında onlara yaptıkları çağrının bilincinde olmayan birine yönelen birinden daha sapkın olan kimdir?
Kıyamet gününde insanlar toplandıkları zaman onlara düşman olacaklar ve onların ibadetlerini toptan reddedecekler!
Onlara apaçık âyetlerimiz okunduğu zaman, hak kendilerine gelince, kâfirler: “Bu, apaçık bir sihirdir/aldatmadır!” derler.
Yoksa “Onu uydurdu” mu diyorlar? De ki: “Eğer onu ben uydurmuş olsaydım, siz benim için Allah’tan hiçbir nimet/lutuf elde edemezsiniz. O, boş yere konuştuklarınızı en iyi bilendir. O, benimle sizin aranızda şahit olarak yeter! O, çok bağışlayandır, çok merhametli olandır.”
De ki: “Ben, peygamberler arasında uyduruk bir öğreti getirici değilim, bana ve size ne yapılacağını da bilmiyorum. Ben ancak bana vahyolunana uyarım. Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.”
De ki: “Gördünüz mü? Eğer bu öğreti Allah katından ise ve siz onu reddederseniz, İsrailoğullarından bir tanık da onun daha önceki kitaplara benzediğini tasdik ederse ve siz büyüklük taslarken o inanmışsa, biliniz ki ne kadar zalimsiniz! Allah, zalim bir topluluğa hidayet etmez.”
Kâfirler, iman edenler için şöyle derler: “Eğer bu mesaj güzel bir şey olsaydı, bizden önce böyleleri ona gitmezlerdi!” Ve bununla doğru yola hidayet etmediklerini görünce, “Bu, eski bir yalandır!” derler.
Bundan önce de hidayet rehberi ve rahmet olarak Musa’nın Kitabı vardı: Ve bu Kitap, onu Arapça olarak tasdik etmektedir; zalimleri uyarmak ve iyilik yapanlara müjde olmak üzere.
Muhakkak ki “Rabbimiz Allah’tır” deyip de o yolda sebat edenler var ya, onlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.
İşte onlar, yaptıkları iyiliklere bir karşılık olarak, orada ebedi/sürekli kalacak olan cennet ehlidir.
Biz insana anne babasına iyi davranmasını emrettik: Annesi onu acı içinde taşıdı ve onu acı içinde doğurdu. Çocuğun sütten kesilinceye kadar taşınması otuz aylık bir süredir. Nihayet, erginlik çağına erişip kırk yaşına gelince, “Rabbim, bana ve ana-babama verdiğin nimete şükretmemi ve Senin onaylayacağın şekilde doğruluk işleri yapabilmemi nasip et” ; ve soyum konusunda bana rahmette bulun. Gerçekten sana yöneldim ve gerçekten İslam’da sana boyun eğiyorum.” der.
İşte onlar, amellerinin en güzelini kabul edeceğimiz ve kötülüklerini geçiştireceğimiz kimselerdir. İşte onlar, cennetliklerdendirler: onlara bu hayatta verilmiş olan bir hakikat vaadi.
Ama öylesi de vardır ki, anne babasına: “Yazıklar olsun! Benden önce diriltilmeden nice nesiller gelip geçtiği halde, benim diriltileceğime dair bana söz mü veriyorsunuz?” İkisi de Allah’tan yardım isterler ve oğullarına sitem ederler: “Yazıklar olsun sana, iman et, çünkü Allah’ın vaadi haktır.” Ama o diyor ki: “Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değildir!”
İşte onlar, cinlerden ve insanlardan geçmiş nesillerden olup da haklarında hüküm bulunan kimselerdir. çünkü tamamen kaybolacaklar.
Ve hepsine yaptıklarına göre ve Allah’ın yaptıklarının karşılığını vermesi ve onlara hiçbir haksızlık yapılmaması için dereceler verilmiştir.
Ve kâfirlerin ateşin önüne konulacakları gün onlara şöyle denilir: “Siz dünya hayatında nimetlerinizi aldınız ve onlardan zevk aldınız. Fakat bugün aşağılayıcı bir azapla cezalandırılacaksınız: çünkü yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladınız ve haddi aştınız.”
Ad’ın kardeşlerinden Hud’u an: Hani o, kavmini kıvrımlı kumlara karşı uyarmıştı: fakat ondan önce de ondan sonra da uyarıcılar olmuştur: “Allah’tan başkasına kulluk etmeyin. Doğrusu ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.”
Dediler ki: “Bizi ilahlarımızdan saptırmak için mi geldin? Eğer doğru söylüyorsan, bizi tehdit ettiğin azabı bize getir?”
Dedi ki: “Onun ne zaman geleceğinin bilgisi ancak Allah’a aittir. Ben size gönderildiğim görevi bildiriyorum: Ama görüyorum ki siz cahil bir toplumsunuz!”.
Derken azabı, gökleri boydan boya geçen bir bulut halinde vadilerine doğru geldiğini görünce, “Bu bulut bize yağmur yağdıracak!” dediler. “Hayır, acele edilmesini istediğiniz musibet odur! İçinde pek acıklı bir azap bulunan bir rüzgar!,
“Rabbinin emriyle her şeyi helak eder!” Sonra sabaha karşı evlerinin yıkıntılarından başka bir şey görünmüyordu! Günah işleyenleri işte böyle cezalandırırız!
Ve onları, size vermediğimiz bir refah ve güçle sağlamlaştırmıştık, ey Kureyş! Biz onlara işitme, görme, kalp ve akıl bahşetmiştik: fakat Allah’ın âyetlerini inkar etmeye devam ettikleri zaman, işitme, görme, kalp ve akıl onlara hiçbir fayda sağlamadı ve alaya aldıkları şey onları çepeçevre kuşatmıştı!
Daha önce çevrenizdeki toplulukları yok etmiştik; ve Bize yönelsinler diye âyetleri çeşitli şekillerde gösterdiydik.
O hâlde, Allah’ı bırakıp da taptıkları ilahlardan, Allah’a ulaştıracak bir vasıta olarak onlara niçin bir yardım gelmiyordu? Hayır, onları yüz üstü bıraktılar; bu ancak, onların iftiraları ve uydurmalarıydı.
Bakın, biz cinlerden bir topluluğu sessizce Kur’an’ı dinleyerek sana yönelttik; onlar senin huzuruna çıktıklarında, “Sessizce dinleyin!” dediler. Okuma bitince, günahları konusunda onları uyarmak için kavimlerinin yanına döndüler.
Dediler ki: “Ey kavmimiz! Musa’dan sonra indirilen, kendinden öncekileri tasdik eden, insanları Hakka ve dosdoğru yola ileten bir Kitap duyduk.”
“Ey kavmimiz, sizi Allah’a davet edene kulak verin ve ona inanın ki, O sizin kusurlarınızı bağışlasın ve sizi elem verici bir azaptan kurtarsın.
“Kim bizi Allah’a davet edene kulak vermezse, Allah’ın yeryüzündeki planını boşa çıkaramaz ve Allah’tan başka velisi yoktur. Böyleleri apaçık bir sapıklık içinde dolaşırlar.”
Gökleri ve yeri yaratan ve onları yaratmaktan asla usanmayan Allah’ın ölüleri diriltmeye kadir olduğunu görmüyorlar mı? Evet, şüphesiz O her şeye kadirdir.
Kâfirler ateşin önüne konulacakları gün de onlara sorulacak: “Gerçek bu değil mi?” “Evet, Rabbimiz adına!” diyecekler. Biri der ki: “Öyleyse tadın azabı, çünkü hakikati inkâr ediyordunuz!”
Bu nedenle, katı amaçları /esnek olmayan amaçları olan tüm haberciler/elçiler gibi sabırla sebat et; Kâfirler hakkında acele etme. Kendilerine vadedilen azabı gördükleri gün, sanki bir gün içinde bir saatten fazla kalmamış gibi olacaklardır. Sana düşen sadece Mesajı tebliğ etmek: Oysa haddi aşanlardan başkası helak olur mu?

Ahqaf, or Winding Sand tracts.

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

Ha Mim.
The revelation of the Book is from Allah the Exalted in

Power, Full of Wisdom.

We created not the heavens and the earth and all between them

but for just ends, and for a term appointed: But those who

reject Faith turn away from that whereof they are warned.

Say: “Do ye see what it is ye invoke besides Allah? Show me

what it is they have created on earth, or have they a share in

the heavens? Bring me a Book (revealed) before this, or any

remnant of knowledge (ye may have), if ye are telling the truth!

5.. And who is more astray than one who invokes besides Allah,

such as will not answer him to the Day of Judgment, and who (in

fact) are unconscious of their call (to them)?

And when mankind are gathered together (at the Resurrection),

they will be hostile to them and reject their worship

(altogether)!

When Our Clear Signs are rehearsed to them, the Unbelievers

say, of the Truth when it comes to them: “This is evident

sorcery!”

Or do they say, “He has forged it”? Say: “Had I forged it,

then can ye obtain no single (blessing) for me from Allah. He

knows best of that whereof ye talk (so glibly)! Enough is He for

a witness between me and you! And He is Oft-Forgiving, Most

Merciful.”

Say: “I am no bringer of newfangled doctrine among the

apostles, nor do I know what will be done with me or with you. I

follow but that which is revealed to me by inspiration; I am but

a Warner open and clear.”

Say: “See ye? If (this teaching) be from Allah, and ye

reject it, and a witness from among the Children of Israel

testifies to its similarity (with earlier scripture), and has

believed while ye are arrogant (how unjust ye are!) Truly, Allah

guides not a people unjust.”

The Unbelievers say of those who believe: “If (this Message)

were a good thing, (such men) would not have gone to it first,

before us!” And seeing that they guide not themselves thereby,

they will say, “This is an (old,) old falsehood!”

And before this, was the Book of Moses as a guide and a

mercy: And this Book confirms (it) in the Arabic tongue; to

admonish the unjust, and as Glad Tidings to those who do right.

Verily those who say, “Our Lord is Allah,” and remain firm

(on that Path), –on them shall be no fear, nor shall they

grieve.

Such shall be Companions of the Garden, dwelling therein

(for aye): A recompense for their (good) deeds.

We have enjoined on man kindness to his parents: In pain did

his mother bear him, and in pain did she give him birth. The

carrying of the (child) to his weaning is (a period of) thirty

months. At length, when he reaches the age of full strength and

attains forty years, he says, “O my Lord! Grant me that I may be

grateful for Thy favor which Thou hast bestowed upon me, and

upon both my parents, and that I may work righteousness such as

Thou mayest approve; and be gracious to me in my issue. Truly

have I turned to Thee and truly do I bow (to Thee) in Islam.”

Such are they from whom We shall accept the best of their

deeds and pass by their ill deeds: (They shall be) among the

Companions of the Garden: A promise of truth, which was made to

them (in this life).

But (there is one) who says to his parents, “Fie on you! Do

ye hold out the promise to me that I shall be raised up, even

though generations have passed before me (without rising

again)?” And they two seek Allah’s aid, (and rebuke the son):

“Woe to thee! Have Faith! For the promise of Allah is true.” But

he says, “This is nothing but tales of the ancients!”

Such are they against whom is proved the Sentence among the

previous generations of Jinns and men, that have passed away;

for they will be (utterly) lost.

And to all are (assigned) degrees according to the deeds

which they (have done), and in order that (Allah) may recompense

their deeds, and no injustice be done to them.

And on the Day that the Unbelievers will be placed before

the Fire, (it will be said to them): “Ye received your good

things in the life of the world, and ye took your pleasure out

of them: But today shall ye be recompensed with a Penalty of

humiliation: For that ye were arrogant on earth without just

cause, and that ye (ever) transgressed.”

Mention (Hud) one of Ad’s (own) brethren: Behold, he warned

his people about the winding Sand tracts: But there have been

Warners before him and after him: “Worship ye none other than

Allah: Truly I fear for you the Penalty of a Mighty Day.”

They said: “Hast thou come in order to turn us aside from

our gods? Then bring upon us the (calamity with which thou dost

threaten us, if thou art telling the truth!”

He said: “The Knowledge (of when it will come) is only with

Allah: I proclaim to you the mission on which I have been sent:

But I see that ye are a people in ignorance!”

Then, when they saw the (Penalty in the shape of) a cloud

traversing the sky, coming to meet in their valleys, they said,

“This cloud will give us rain!” “Nay, it is the (calamity) ye

were asking to be hastened! –A wind wherein is a Grievous

Penalty!

“Everything will it destroy by the command of its Lord!”

Then in the morning they–nothing was to be seen but (the ruins

of) their houses! Thus do We recompense those given to sin!

And We had firmly established them in a (prosperity and)

power which We have not given to you (ye Quraish!) and We had

endowed them with (faculties of) hearing, seeing, heart and

intellect: But of no profit to them were their (faculties of)

hearing, sight, and heart and intellect, when they went on

rejecting the Signs of Allah; and they were (completely)

encircled by that which they used to mock at!

We destroyed aforetime populations round about you; and We

have shown the Signs in various ways, that they may turn (to

Us).

Why then was no help forthcoming to them from those whom

they worshipped as gods, besides Allah, as a means of access (to

Allah)? Nay, they left them in the lurch: But that was their

falsehood and their invention.

Behold, We turned towards thee a company of Jinns (quietly)

listening to the Koran: When they stood in the presence thereof,

they said, “Listen in silence!” When the (reading) was finished,

they returned to their people, to warn (them of their sins).

They said, “O our people! We have heard a Book revealed

after Moses, confirming what came before it: It guides (men) to

the Truth and to a Straight Path.

“O our people, hearken to the one who invites (you) to

Allah, and believe in him: He will forgive you your faults, and

deliver you from a Penalty Grievous.

“If any does not hearken to the one who invites (Us) to

Allah, he cannot frustrate (Allah’s Plan) on earth, and no

protectors can he have besides Allah: Such men (wander) in

manifest error.”

See they not that Allah, Who created the heavens and the

earth, and never wearied with their creation, is able to give

life to the dead? Yea, verily He has power over all things.

And on the Day that the Unbelievers will be placed before

the Fire, (they will be asked,) “Is this not the Truth?” They

will say, “Yea, by our Lord!” (One will say:) “Then taste ye the

Penalty, for that ye were wont to deny (Truth)!”

Therefore patiently persevere, as did (all) apostles of

inflexible purpose; and be in no haste about the (Unbelievers).

On the Day that they see the (Punishment) promised them, (it

will be) as if they had not tarried more than an hour in a

single day. (Thine but) to proclaim the Message: But shall any

be destroyed except those who transgress?